Haken, breien en rommelen

Ik haakte...
Ik breide....
Ik poetste....
Ik rommelde...

Ja, werkelijk, jullie lezen het goed! Ik poetste!
Sinds ik last van mijn schouder heb staat poetsen werkelijk helemaal onderaan mijn prioriteiten-lijstje. Maar ja, uiteindelijk moet er toch wel eens wat gedaan worden!
Ik weet het, ik zeur er graag over, gewoon omdat het mijn ding NIET is....
En vorige week had ik zo'n dag dat ik gewoon zin had (ja, werkelijk zin.... ik wilde eerst in een hoekje gaan zitten om te wachten tot het over ging...) om de kamer eens een iets betere beurt te geven dan het 'flodder maar raak'... Dus: alle dingen gingen uit de vensterbank en de ramen kregen een sopje! Het ging allemaal best lekker.... ik had een goede dag! Die moet je uitbuiten!
Ik heb er zelfs het gezellige 'zussen-babbel-app-uurtje' voor laten schieten!
En toen kwam ik die afschuwelijk (in mijn ogen) lelijke bloempot weer tegen... Hij staat half achter het gordijn verschoven, gewoon omdat ik voor die plant geen geschiktere pot kon vinden in mijn toch wel aanzienlijke voorraad bloempotten.... Ik had hem al eens geprobeerd op te leuken met een haakwerkje, maar eigenlijk had ik niet genoeg garen....
En in eens had ik een idee!

Ik ging op zoek.....en vond een spuitbus bruine verf. Dat leek me beter dan dat koele wit. En omdat ik toch klassiek ingericht ben durfde ik dat wel te wagen.... Geen idee wat voor bruin er uit de bus zou komen.....

Dat mocht nu van mij wel in de keuken... Normaal is dat ten strengste verboden om in de keuken zulke dingen te doen. Maar ach ja.... die keuken is toch afgeschreven.....

En zo zag hij er even later uit!
Inmiddels staat hij nu weer in het raam, met plant, en is hij iets achter het gordijn vandaan geschoven.

En ik heb het gevoel dat mijn kamer toch iets huiselijker is geworden...

Ook haakte ik maar verder aan mijn tafelkleed....
En zie daar....

 In eens was het toch af!

En natuurlijk breide ik.... Het virus heeft me nog steeds te pakken!

Het ging zo leuk.....
Hier en daar zit een klein foutje, maar ach... wat geeft het?
En patroontjes genoeg te vinden.....
Randje per week geeft een heel leuk effect!

Gewoon even borduurpatroontjes breien.....
Inmiddels heb ik een 'bestemming' bedacht, maar daarover later meer!

Sorteren....en op zoek naar een eigen plekje

Ja, ja... ik heb weer zo'n manie!
Omdat ik pas weer eens in mijn voorraad 'inspiratie' aan het zoeken was kwam ik op het idee om toch maar weer eens een beetje orde te scheppen in de chaos....
Hoe ik het altijd weer voor elkaar krijg om er binnen de kortst mogelijke tijd een bende van te maken mag Joost weten!
Ik zocht borduur inspiratie en kwam haken, breien, patchwork èn borduurspullen tegen. Dat was niet handig... Want op zoek naar borduren raak je verdiept in brei-voorbeelden die je dan ook wel aanspreken... Dat kan de bedoeling niet zijn dacht ik.
En omdat ik toch wel graag een eigen plekje voor mijn creatieve uitspattingen zoek ben ik eens door het huis gaan dwalen... en jawel, ik heb een plekje gevonden! Niet gaan lachen (dat doe ik zelf wel, mèt mijn huisgenoten), het is de kelder geworden!

Wij zijn in het bezit van een vrij grote kelder die verdeeld is in twee delen (afgesloten met een deur). Het voorste gedeelte is voorraad etenswaren en dranken en van die gein. Maar het achterste gedeelte was ooit bedoeld als speelruimte voor de kinderen. Uiteindelijk is het meer opslagplaats geworden van dingen waar ze bijna nooit iets mee deden....
Hebbes dacht ik, nu is dit voor mij!
Er moet dus nog driftig aan het opruimen, sorteren en weggooien geslagen worden, maar dan...... wordt dit mijn domein! In de winter een beetje koud misschien, want die verwarmingsketels van tegenwoordig geven echt geen warmte meer af. In de zomer heerlijk koel! Maar.... op die kou vind ik vast nog wel wat....
Bij de Action waren van die heerlijk doorzichtige dozen, dus daar heb ik maar vast een stapel van meegenomen en een eerste sortering gemaakt. Kijk eens hoe netjes dat al staat!

Nu heb ik onder andere nog dit mandje op te ruimen..... dat staat in de kamer. Eigenlijk hoort het kussen er zo'n beetje half in te vallen zodat je niet ziet dat er rommel onder ligt... dus daar is ook nog wel een schifting nodig...

En dan verder moet ik nog op zoek naar al mijn wolletjes die overal in kasten en dozen zitten.... Kortom: ik ben nog lang niet klaar, maar het begin is er!
Nu niet gelijk van me verwachten dat ik dit morgen of overmorgen klaar heb hoor!

Oh ja, en dan nog even een foto van mijn lace-borduurtje bij daglicht....

Ook niet echt heel mooi met dit donkere weer hè? Maar het wordt wèl mooi.....

Plus of min ??

Bekend is ondertussen wel dat ik een gruwelijke hekel aan huishoudelijk werk heb. Daar heb ik al een aantal blogjes over geschreven...., maar dan ging het meestal nog met een zweem van ironie. Die mis ik nu gewoon! De was, het eten, de boodschappen, de toiletten... het gaat allemaal gedachteloos... 

Er wordt gewassen puur en alleen omdat er anders geen handdoeken of kleding meer voor handen is.

Er wordt eten gekookt puur en alleen omdat mijn gezin 'honger' heeft.

Er worden boodschappen gedaan puur en alleen omdat er toch 'iets' eet- en drinkbaars in huis moet zijn.

Toiletten worden schoongemaakt (nou ja, voor zo ver dan) puur en alleen omdat je anders aan de bril kleeft en je er niet kan zijn van de stank.

En zo kan ik nog wel meer dingen opnoemen.

Ik heb er gewoon geen puf in.

In de nachtelijke uren neem ik me altijd voor om toch echt morgen eens dit of dat te gaan doen. Dan 'zie' ik hoe stoffig de vensterbanken zijn, dan 'zie' ik dat de koelkast vol met aangekleefde restjes gemorst spul zit, dan 'zie' ik dat op alle deuren vingerafdrukken zitten, dan, dan, dan.

Maar de volgende morgen, bij daglicht, zie ik er helemaal niets van!

In een poging de draad van het 'normale leven' weer een beetje op te pakken ben ik vanmorgen de deur uit geweest om vrijwilligerswerk te doen. Het was weer even wennen, maar al gauw zat ik er weer 'in'. Om het zo'n eerste keer een beetje makkelijk te houden ben ik maar een gedeelte van de morgen gegaan. Het was wel weer gezellig, maar het voelde 'anders'.  Toch wil ik proberen dit weer structureel te gaan doen. Het geeft ook een beetje afleiding zeg maar... en het is zulk dankbaar werk. Ze zijn altijd zo blij als je komt! En als je weggaat hoor je altijd iets in deze trant:

Thuisgekomen heb ik eerst maar eens een kop koffie  gedronken om een en ander nog eens te evalueren en mezelf ernstig toe te spreken....

Resultaat?

Het heeft niets geholpen!

Alle dingen om me heen roepen: ruim op! maak schoon! doe iets!

En ik?

Ik zit gewoon in een stoel te zitten....

En toch vind ik dat ik een 'plusje' verdient heb. Waarom? Wel, mijn actie van vanmorgen!

Wat vinden jullie, plusje of niet?

Spin

Gister had ik een 'thuisdag' zoals ik dat tegenwoordig maar noem....

Thuisdag betekent: niet naar mama gaan.

Thuisdag betekent: denken, proberen te relativeren, proberen te ontladen, proberen te ontspannen, proberen die gedachten een poosje een andere wending te geven, proberen er toch in ieder geval een beetje te zijn voor het gezin, proberen de aandacht ook aan hen te geven, proberen te.... vul zelf maar in.

Ik denk dat iedereen dat voor zichzelf wel kan invullen...

En ik denk dat zulke dagen, vooral in moeilijke en zware perioden, ook erg belangrijk zijn. Hoewel je soms zelf niet echt het idee hebt dat dit belangrijk is! Je bent hier en je wilt daar zijn... Tenminste, zo voel ik het.... Als ik thuis ben wil ik naar mama. Als ik bij mama ben denk ik dat ik mijn gezin te kort doe.... Zo heen en weer geslingerd te worden tussen twee werelden....

Het is moeilijk te verwoorden, maar ik denk dat velen onder ons het wel begrijpen...

Op zo'n thuisdag als gister zat ik wat te mijmeren over het leven... Hoe kort het eigenlijk maar is en hoe vergankelijk wij zijn.... Er staat in mijn Bijbel: .... hoe vergankelijk ik zij... een handbreed is mijn tijd gesteld...

Als je daar over na gaat denken en dan ook eens werkelijk naar je handen kijkt en de vergelijking doortrekt, ja dan is het echt maar kort.... Of we nu 50, 60, of 70 jaar zijn...

Maar goed, ik kon dus niet de hele dag in een hoekje gaan zitten. Toen ik door mijn ramen naar buiten keek zag ik in eens dat er niet meer van buiten naar binnen gekeken kon worden, dus.... emmer voor de dag gehaald en trapje met zeembenodigdheden, en hup, naar buiten. Het was 's morgens hier  nog zulk heerlijk rustig herfstweer... Ik weet eigenlijk niet meer of de zon -zoals nu hier- scheen, maar ik vond dat de natuur rust uitstraalde. Deze rust is ook een beetje over mij gekomen.... Net of je soms een soort eenheid met de natuur wordt.... Het klinkt verheven, maar ik weet het niet anders te omschrijven.

Op mijn zeemtocht langs het huis kwam ik van allerlei tegen... Een vallend blad.... herfst... kortstondigheid van het leven... 

Maar ook diverse spinnenwebben.....

Helaas heb ik er geen foto van gemaakt, dus laat ik er een van internet zien die er best veel op lijkt

Zo mooi... hij zat in de hoek van het raam....
Nu ben ik absoluut niet 'spin-minded'... ik ben er niet bang voor, loop er niet voor weg, maar vriendjes ben ik er ook niet mee!

Toch gingen mijn gedachten verder over de spin.... Dat web, dat zo mooi en kunstig is gemaakt door zo'n klein en nietig beestje....
Ik heb eens even rondgesnuffeld op het net en vond het volgende.... Ik wil dat toch even met jullie delen:
Spinnen gegoogled op Wikipedia:

"Spinnen zijn er in diverse vormen, kleuren en maten. 

De meeste spinnen blijven klein en hebben een lichaamslengte -exclusief poten- van ongeveer een centimeter. De kleinste spinnensoorten worden niet langer dan één millimeter. De grootste soorten kunnen een spanwijdte van de poten hebben van meer dan 25 centimeter.

In België en Nederland leven bijna 700 verschillende soorten spinnen. Een aantal spinnen komt zeer algemeen voor en is bij het grote publiek bekend. Voorbeelden zijn de huisspin en de trilspin die in huizen leven en in tuinen komt de kruisspin algemeen voor. Sommige spinnen zijn echter zeldzaam en worden door wetgeving beschermd, een voorbeeld is de lentevuurspin."

Op deze site vind je 'weetjes' over het verjagen van spinnen in huis. De aanvangstekst vond ik wel grappig: Heel wat mensen, vooral van het vrouwelijke geslacht, zijn bang voor spinnen

Vind je het leuk om eens te zien hoe een web gemaakt wordt? Kijk dan eens hier
Ook heb ik nog even gegoogeld op Spinnenweb (Wikipedia):

"Een spinnenweb is een door spinnen gemaakte constructie bestaande uit spinsel dat dient als vangnet voor vliegende of springende prooien. Een spinnenweb is zeer licht maar erg stevig, de draden zijn zo dun dat ze niet worden opgemerkt door vliegende insecten. Spinnen die een spinnenweb maken vangen vooral vliegen en muggen, vliegende kevers als lieveheersbeestjes en net- en grootvleugeligen. De vorm en positie van het web hangt samen met de prooikeuze van de spin"

Zo zie je maar weer dat het soms best leuk is om ramen te zemen. Zei zij die een afschuwelijke hekel aan huishoudelijke klussen heeft! En als je daarna nog eens even op internet aan het zoeken gaat over de dingen die je tegenkwam, dan is het nog leerzaam ook!!
Maar toch zou ik wel willen dat ze dit bordje konden lezen/zien.....

Schamen en een beetje trots

Een week afsluiten met zo weinig blogberichtjes is me nog niet vaak overkomen sinds ik actief ben op blogland. Deze week had ik ook niet veel te melden en had ik het al weer bijna voorbij laten gaan. Maar ergens stuiterde dat een beetje tegen mijn blogliefde in.
Dus... toch maar weer even achter de computer gekropen en even een berichtje in elkaar flansen.
Zoals ik al zei: ik heb weinig spectaculairs te vertellen. Mijn creatieve activiteiten zijn momenteel nog net niet nihil, maar het scheelt niet veel.... Beetje breien.... beetje haken... beetje niks doen. Maar niks doen is eigenlijk ook niks, want dan kruip je achter de computer en ga je zitten surfen op haak- en breigebied en dan kom je weer van alles tegen wat zóó leuk is.... En eigenlijk zou ik dat dan ook wel weer willen maken, maar de puf ontbreekt me gewoon om echt iets leuks te ondernemen.

Ik haakte wat aan m'n schouderwarmer.... Waardeloos voor mij dat er een 'datum' achter zit wanneer dat gekke ding af moet zijn.... Het werkt bij mij precies averechts... Het schiet dan juist bepaald NIET op... Van de week heb ik een marker bij de steek gezet waar ik begon, en gisteravond weer....

Ook de CAL ligt maar te liggen..... Ik kom er geen steek verder mee!! En het ergste is nog: het kan me niet eens zo heel veel schelen. En daar schaam ik me wel een klein beetje voor....

Misschien kunnen jullie je de verhalen over mijn huishoudelijke niet-kwaliteiten nog wel herinneren? Ik ben daar hier altijd vrij open over... Eigenlijk altijd wel hoor. Ik steek het nooit onder stoelen of banken dat ik een hekel aan huishouding heb!

Deze week zat mijn schoonmoeder hier en het ging over een drukke week. De een was altijd druk met weggaan, werken, visites, winkelen. En de ander was altijd druk in huis. Tja, zegt ze, in huis heb je ook altijd wel wat te doen. Ik antwoord niet veel... Ze gaat onverdroten verder: als je niet hoeft te stofzuigen is de strijk er wel en als je dat niet hoeft kun je de badkamer of keuken wel eens een goede beurt geven... Er is in een huis altijd wel wat te doen.

Zucht, zucht, zucht.... dacht ik... en ik praat al weer te snel en zeg: maar er heeft niemand last van als je het een keer niet doet en gewoon eens tijd voor jezelf neemt.

Nou, dat was ze niet met me eens. Je gezin en huishouden hoort toch echt boven en voor alles te gaan. Oke, mijn gezin, daar ga ik voor, maar mijn huishouden..... Geen mens die er last van heeft als ik een week de bedden niet verschoon of de ramen niet 1 x per 3 weken maar 1 x per 4, 5 of 6 weken zeem.... Nou, maar dat kon echt niet. 

Mensen, ik had toen echt wel een beetje schaamrood op mijn kaken.,... en heb me maar heeeeel diep over mijn schouderwarmer gebogen en heb heeeeeel hard op het puntje van mijn tong gebeten!!!!

Ik had ook nog iets leuks vandaag.

Onze vaatwasser deed het niet. Hij wilde wel, maar kon niet.

Mijn man, ook al zo'n super de super techneut (met 4 linkerhanden) keek eens ernstig en constateerde dat hij het dus echt niet deed wat hij altijd deed...

Ikke zei de gek ging eens even googelen op storing met vaatwasser en las dat daar iemand was die er een plons water in had gegooid - ik was er inmiddels wel achter dat het iets met de aan of afvoer van het water te maken had - en toen opnieuw aangezet en voila.... hij deed het.

Nou dacht ik, dat kan ik ook proberen, gering middel misschien groot resultaat....

En wat dacht je?

Marian de techneut..... want hij deed het weer!!!

Kijk, daar was ik stiekem wel een beetje trots op!! Want ik ben dus helemaal niet technisch... Weet amper hoe je een zak van een stofzuiger verwisselt...

Mensen, al met al nog een aardig lang blogje...

Ik hoop dat ik je niet verveeld heb.

Fijne zondag!

Kleine dingen...

Het zijn de kleine dingen die het doen.... 

Daar moest ik vandaag aan denken toen ik vol frisse tegenzin me in m'n kloffie had gehesen en toch maar een emmer water klaarmaakte om de ramen aan de binnenkant te zemen!! Toen ik onze vitrage opzij schoof vond ik ze niet al te fris ruiken, dus hup

die dingen maar gelijk in het wasmachien! Is dat ook maar weer gebeurd....

Ik had er echt totaal geen puf in om dat te doen, maar soms moet je gewoon jezelf aanpakken en gewoon beginnen!!

Rond koffietijd was ik nog niet veel verder dan 1 raam gekomen, want stom stom stom ik kon niet anders dan lopen zuchten en mezelf toch wel zo zielig vinden dat ik toch telkens weer die kamer een beurt moet geven... Nou afijn, jullie kennen mijn klaagzangen zo onderhand wel als het over de huishouding gaat.....

Ik was al lang blij dat het 10 uur was en dat ik een fatsoenlijke reden had om maar even te pauzeren....

Was ik toch helemaal vergeten dat ik een afspraakje had lopen met een kennisje dat koffie zou komen drinken!!!! En weet je wat het leuke was? We zijn zo in de auto gestapt en naar de bekende groenwinkel gereden, dáár hebben we lekker koffie mèt gedronken en  an passant heb ik nog even vulling voor de teil gekocht!

Maar nu moeten ze er nog in!!

En m'n kamer is niet door de kaboutertjes afgemaakt...

Zucht!

Maar terwijl ik alweer aan het zuchten was moest ik toch denken aan de glimlach die deze dag mij bood: nieuwe plantjes in mijn teil!!

En kwam mij dat deuntje in m'n hoofd: Het zijn de kleine dingen die het doen!

En die kamer? Ach, stukje bij beetje komt dat ook wel weer goed!

Mijn dag vandaag....

Vandaag even hard door het huis heen gesjeesd, zelfs de koelkast weer een beurtje gegeven, dat komt er meestal in de vakanties niet zo van

en dan is het nu tijd voor

een welverdiend kopje koffie met m'n haakwerkje...

kunnen we er weer even tegen!!

Tot gauw!