Vlekje ?

In dit bericht liet ik jullie zien dat er een vlek op mijn 'proef DJ' zat.
Ik had het al met diverse middeltjes geprobeerd, maar het hielp niet. Nu moet ik er ook bij zeggen dat ik niet goed durfde, bang dat ik het hele gedoe bedierf. En dat vond ik nu ook weer jammer van mijn werk... Tenslotte borduur ik met heel veel plezier aan mijn proefje...
Ik weet dat ik haar ga maken, maar nog niet wanneer ik daarmee zal gaan starten...
Het bedenken van passende kleuren is ook al zo leuk, maar moeilijk.... En dat borrelt nog wel even lekker daar in mijn bovenkamer, wees gerust!
Nu heb ik een heel lieve buurvrouw, en zij heeft de vlek behandeld; zien jullie de vlek nog?

Ja, als je goed kijkt is er nog iets van te zien, maar ik vind het nu niet echt storend meer... Het is niet meer zo dat ik denk: voor die vlek moet ik stoppen. Nee, ik durf er nu wel een dicht vlakje overheen te borduren....

Inmiddels ben ik al weer iets verder... Ik vind het toch leuk! Gewoon, die afgebakende vierkantjes, dat heeft toch zijn bekoring voor mij... En ik moet toegeven... er zit een foutje in! 2e rij 1e blok links klopt eigenlijk niet.... Was te dicht bij de rand begonnen... Zag het pas toen het 'kruis' niet klopte... Heb er mijn eigen draai maar aan gegeven. Maar wel in mijn achterhoofd een 'aantekening': denk bij de echte er aan dat je ALTIJD op de juiste rij begint te borduren!

En hier nog even over de stoel showen....
De belichting is niet helemaal perfect, maar ach... ik was gewoon blij dat de vlek weg was en dat wilde ik even delen....

Een beetje van dit en een beetje van dat....

Voor mijn gevoel is het even geleden dat ik een blogje heb geschreven.
Ik zal je eerlijk vertellen: ik heb er ook niet veel zin in. 
Te veel andere dingen...
Te veel gedachten....
Te veel .....
Er gaan dagen voorbij dat ik geen computer aankijk!
Dus mensen: sorry als jullie normaal bijna altijd reactie van me krijgen en nu niet. Het ontbreekt me gewoon aan energie.
Maar omdat jullie altijd massaal meeleven wil ik toch even iets laten 'horen'...

Wat vinden jullie van deze roos? Toen we vorige week bij ons ouderlijk huis waren viel het zo op dat hij zo mooi en uitbundig rondom de pergola bloeide....

Wat zou mama hiervan genoten hebben. Ze kon toch zo genieten van haar tuintje...

Als het maar even kon zocht ze een plekje in de zon op om toch maar even koffie te kunnen drinken....
Het huis is verkocht, dus zijn we nu heel erg druk om de laatste dingen er uit te halen en een plekje te geven.... We hadden er nog een aantal meubels in laten staan maar ja... die moeten er nu wel uit.
En ze moesten ook nog eens een reis van 160 km maken... (een gedeelte dan hoor,)
Nu staat de eethoek met salontafel bij mij... Soms geeft het erg veel emoties, soms kan ik met een glimlach over de meubels heen strijken en denken: mam, als u het wist geloof ik dat u er ook nog blij mee zou zijn dat het hier stond...

Verder zette ik nog wat steekjes op mijn 'proef-DJ'. Het heeft grote vorderingen gemaakt tijdens de voorbereiding herexamen natuurkunde .....

Zo opgevouwen past ze nog precies in het bakje....
Ik denk dat ik er nog 1 rij omheen borduur. Niet omdat dat ik twijfel OF ik aan dit project ga beginnen (alleen twijfel ik nog over WANNEER ik aan dit project ga beginnen) maar gewoon omdat het dan een leuker formaat heeft om er iets mee te doen....

Verder haak ik nog af en toe een paar toeren aan mijn overzeese project.... Maar als ik zie hoe veel draadjes ik straks nog af te hechten heb zou ik het spontaan in de hoek gooien....

Het blijft een lekker patroontje.... 
Ik weet werkelijk niet hoe ik er aan ben gekomen, maar zo ziet het er uit: 
Voor de liefhebbers, maar weest gewaarschuwd: veeeeeeeeeeel draadjes afhechten hoor!

Opgesnord uit de rommel....

Al een poosje begint het me te kriebelen als ik mooie borduurtjes voorbij zie komen.... En ik was van mening dat ik dat best wel weer eens een beetje kon oppakken... En ik wist dat ik tussen mijn chaos (in de kelder, waar alles nog steeds erg onordelijk door elkaar staat. je moet gewoon blind zoeken en grabbelen en dan hopen dat je hebt wat je zoekt...;-(...) nog een probeersel borduurwerk lag.

Momenteel zie ik 'haar' niet veel voorbijkomen, tenminste de geborduurde versie, maar in mijn bovenkamer wandelt ze nog vrolijk rond.

Hier liet ik jullie zien dat ik een probeersel van haar maakte om te kijken of ik het echt leuk vond en of ik het werkelijk op deze aïda ging borduren, àls het er van zou komen.......

Inmiddels ben ik een aantal steekjes verder en ik moet zeggen: oude liefde roest niet! Het is echt leuk om te doen! En ik weet nu dus wel dat deze op het lijstje blijft staan!

Kijk ze eens gezusterlijk naast elkaar liggen... de Nieuw Zeelandse en de Engelse (? ik geloof tenminste dat Jane een Engelin was...?)

Gister heb ik het weer opgezocht en een paar steekjes gedaan.

Het blokje dat op de foto niet af is, is inmiddels klaar... Het lokt en het roept maar.... Dan denk ik: ach 1 draadje, dan ga ik de was wel opvouwen...

Na de was denk ik: ach, 1 draadje, daarna ga ik de was wegpakken... 

En zo loop ik de hele dag om mijn proef-DJ heen te zwalken....

Maar kijk eens wat er in de kelder gebeurd is? Toen ik de lap uitvouwde zag ik tot mijn grote schrik en ontsteltenis een vlek!! Ik weet werkelijk niet wat het is en ik heb al voorzichtig geprobeerd het er uit te krijgen, maar het helpt niets....

Nu weet ik niet hoe groot ik mijn proef DJ ga maken, dus misschien ga ik wel tot de vlek, of anders moet ik er maar een heel dicht blokje op borduren....

Telkens kies ik gewoon willekeurig een blokje uit en ik blijf het echt leuk vinden. Al zal het wel ooit een tig-jaren plan gaan worden... Maar ik weet het zeker!!

Ooit ga ik de DJ maken, de grote, en dan helemaal!

Ik hoop dat ik jullie eens in een heel verre toekomst kan laten zien dat ie af is!!!

Mammerklap

Weten jullie nog? De mammer-klap (ik vind het gewoon leuk om de klemTOON verkeerd te leggen bij dit ding...)

De mammerklap via Marjan van het blog 'Muziek en meer'(klik) waar ook ik aan meedeed?

Hij was wat later af dan die van de anderen, maar toch heb ik 'm afgemaakt. Hier liet ik jullie zien dat hij af was.

Maar ja, als iets af is wil dat nog niet zeggen dat het direct een bestemming heeft...

Het lapje lag keurig gestreken op een plekje war het telkens weer van moest verhuizen. Ik wilde het ook niet in het zicht hebben liggen, want het was nog absoluut niet afgewerkt....

Tot ik vorige week aan het grabbelen was in mijn lappen en toen een donkerrood stukje stof vond dat in eens een bestemming kreeg. Want ook had ik nog een soort lijstje gevonden waar ik ooit eens in een dolle bui van dacht dat ik zou gaan schilderen.... Het ding lag nog netjes in de platic verpakking te wachten op betere tijden....

De 'aankleding' verdient geen schoonheidsprijs, maar voorlopig ben ik er wel tevreden over. Het mag in ieder geval aan de muur hangen.

Nu heeft het nog geen goed plekje, maar als straks het huis van mijn moeder leeg moet, dan komt er toch een invasie deze kant op en moeten we toch aan het schuiven, passen en meten om alles weer een leuk plekje te geven. Dan komt dat vast helemaal goed!

Nu hangt het nog een beetje verdrongen achter onze computerkast, maar waarschijnlijk heeft deze kast ook zijn langste tijd in ons huis gehad, dus.... het moet maar even zo.

Oud borduurwerk

Telkens als we naar ons ouderlijk huis gaan om dingen op te ruimen (en weg te gooien) komen we wel iets tegen waarover we erg verwonderd zijn.
Zo vonden we bijvoorbeeld onder in de linnenkast, achter in de la, achter een stapel handdoeken, dit:

Hoe oud zou het zijn?
Van wie zou het geweest zijn?
Navraag in de familie leverde niet veel meer op dan: tja... ik heb het jaaaaren geleden al eens gezien bij oma.... Maar hoe oud? Geen idee.

 Moet je eens voorstellen hoeveel werk (tijd) hier in is gaan zitten om dit helemaal te borduren!

De achterkant is gewoon effen zwart, maar ook helemaal geborduurd!
De foto's zijn niet echt super, maar geeft wel een beeld van het werk!
Enne... hebben jullie de beugel gezien?

Wat zou het toch voor moeten stellen?
Zou er nog enige betekenis aan zijn?
Zo'n tasje heeft toch een verhaal... En het verhaal er achter, daar moeten we naar gissen. Dat zijn van die dingen wat ik nu zo jammer vind bij het opruimen. Je vindt super leuke en mooie dingen, maar het verhaal is kwijt... Degene die het achterliet heeft het verhaal niet met ons gedeeld. Dat doet me wel eens pijn....

Kijk eens wat er nog in zat?

Precies, een beursje. En wat denk je? Ook geborduurd! Kijk maar eens naar deze foto

Vinden jullie het niet mooi???

Het komt bij mij bij mijn andere oudheid-hoekje te liggen.

En telkens als ik er langs loop moet ik er naar kijken. Soms even aan voelen.... en vooral ook nog wel eens zuchten!

Nou, vooruit, nog even samen op de foto

Juweeltje, hexagons en borduren......

Allereerst wil ik jullie bedanken voor alle lieve reacties die ik telkens weer op mijn berichtjes krijg! Dat doet goed! Het weten dat mensen die je niet eens -persoonlijk-  kent met je meeleven!

En ik heb gezien dat er weer een paar nieuwe volgers zijn bijgekomen de afgelopen tijd. Leuk! Voel je welkom op mijn blog! Ik vind het heerlijk te zien dat mijn blog gelezen wordt. En door het te volgen heb ik het gevoel dat jullie het ook wel gezellig vinden zo! Fijn!

Reacties lees ik altijd met heel veel plezier!

Afgelopen vrijdag zijn we -weer- in het huis van mijn ouders geweest. Moeilijk blijft het om in de spullen 'van een ander' te grabbelen, te sorteren, te voelen, te lezen, te.... vul zelf maar in.

Zo veel herinneringen...... moeilijke, mooie, maar ook verdrietige herinneringen. Soms een lach, maar meestal een traan.

Zo vonden we ook dit juweeltje.....

Hij is nog van de moeder van mijn moeder geweest. 

En zien jullie wel, het klosje garen zit er nog op!

Zo mooi nog hè? En dan die versieringen er op.....
Maar na zo'n dag moet ik altijd 'bijkomen'...

Meestal kom ik met een auto vol spulletjes thuis die volgens mij dus echt niet weg kunnen, (en volgens mijn man ook niet allemaal in ons huis terecht moeten komen) maar ook niet in het huis kunnen blijven. Want t.z.t. zal dat huis echt leeg moeten en in de verkoop.... Brrrr..... moet ik nu nog niet aan denken, dat anderen dit huis zullen bewonen. Dat anderen door die voordeur gaan, waar ik zo vaak doorheen ben gegaan, in goede, maar ook in slechte tijden. Dat anderen hun stempel op dat huis zullen zetten. Dat anderen zich daar thuis zullen voelen. Dat anderen daar lief en leed zullen delen.....

Verder kan ik jullie mijn vorderingen van mijn lace-borduren laten zien. Het is niet veel, maar het wordt wel mooi....

Als ik de hex-ziekte niet had gekregen was ik waarschijnlijk al veel verder geweest. Maar nu is het een leuk project om mijn hexen mee af te wisselen.
Hier nog even van iets dichterbij....

En kijk eens naar mijn voorraad hexagons! Netjes gesorteerd hè? Het lijkt of ik een erg gestructureerd mens ben..... Mensen die dit blog al langer volgen zullen nu vast met een glimlach op het gezicht zitten.....

Er is al weer een bloemetje -bijna-  af!

Lace

Als ik ergens 'lace' zag, dan dacht ik altijd aan opengewerkt breiwerk of van die fijne haakwerkjes....
Maar sinds kort weet ik dat er ook lace-borduren bestaat 
Ik heb ook nog even rondgesnuffeld op het www.... Je weet werkelijk niet wat je ziet... Dit bijvoorbeeld


 Of dit, vinden jullie het niet kunstig?
En zo kan ik nog wel even doorgaan......
Ik ben er echt van onder de indruk!

Maar hoe ik daar nu weer op kom zul je je wel afvragen....

Al diverse keren is het borduurwerk van Natures Home Afgan voorbijgekomen via blogland.

Zo weet ik bijvoorbeeld dat Annie er mee bezig is. En Sjoukje heeft 'm in 2014 afgemaakt. Er zullen er vast nog meer zijn... Maar ik ben er zo verliefd op! Inmiddels is er iemand die bezig is het patroon voor mij op te snorren.... Een gedeelte heb ik zelfs al, en daarop stond het borduurlinnen vermeld van Aïda 14! Nou... gezien het zicht wat ik nog in mijn ogen heb is dat natuurlijk niet haalbaar. Daarin moeten we gewoon de realiteit onder ogen zien. Dus..... ik ben op zoek naar voor mij zichtbaar aïda met dien verstande dat het ook weer niet mega groot moet worden..... 1 blok is ongeveer 94 kruisjes.. het zijn 5 blokken naast elkaar, dus wel makkelijk uit te rekenen hoe breed het gaat worden...

In mijn zoektocht naar borduurstof kwam ik op de site van Nelly van Es en daar bestelde ik een paar proeflapjes van 8 kruisjes per cm, 6,4 kruisjes per cm en 5,4 kruisjes per cm....

Al bladerend in mijn voorraad 'handwerkinspiratie' kwam ik Het borduurblad weer tegen....

Daarin stond zo iets moois dat ik het gelijk maar ben gaan proberen..... Het wordt een lapje van 20 bij 20 cm ongeveer, dus best te overzien...

Dit zou het uiteindelijk moeten worden!
En daar staat dus echt Lace borduren, zie je wel?

Met excuus voor de slechte foto's, ze zijn met mijn mobiel gemaakt en dan ook nog eens bij lamplicht,,,,,,

En zo ziet het er dus nu uit:

Ik borduur dit met DMC blanc, 2 draadjes op aïda 5,4 per cm... Goed te doen bij voldoende licht.... De donkere ondergrond speelt me nog al eens parten.....
Maar zo leuk om te doen!!

Hé hoor ik daar iemand zeggen: ze zou toch eerst haar oude klusjes afmaken? Ssst... soms moet je eigen regels aan je laars lappen! En wees nou eerlijk, wat is een lapje van 20 bij 20 cm nou helemaal? Dat is toch eigenlijk best over het hoofd te zien?

Merklap via Marjan (5)

Het is lang geleden dat ik over de 'mammerklap' geblogd heb...

Afgelopen zomer had Marjan van Muziek en meer (klik) een SAL van de merklap van haar moeder (in 9 delen). Enthousiast als ik hierover was heb ik meegedaan.

De eerste keer heb ik er hier over geblogd.

Door de ziekte en het overlijden van mijn moeder was de laatste keer hier

Al die tijd heeft het borduurwerkje in mijn mandje gelegen. Maar nu ik een klein beetje probeer de draad weer op te pakken wilde ik de merklap, die ik nog steeds heel leuk vind, toch wel afmaken.

En zie hier het resultaat!

De rand heb ik een beetje aangepast...

om de rand heb ik met lichtroze nog kruisjes om de andere gemaakt en daar omheen nog een rand.

Nu nog op zoek naar een passend lijstje of zo iets om het helemaal af te maken en op te kunnen hangen.

Marjan, het was reuze leuk om mee te doen. Jammer dat ik tussentijds af moest breken, maar ik wil je nogmaals bedanken voor de tijd en energie die je erin gestopt hebt om ons mee te laten genieten van jouw moeders kinderhand. Het was super!

Nou vooruit, nog één keer dan

Vanmorgen was de wereld hier een beetje wit....
Dochterlief wilde al de slee te voorschijn halen...

Dat heb ik haar nog maar even afgeraden. Zij hoopt op 'een meter sneeuw'.... Ik vind het wel mooi,

maar een meter hoeft voor mij niet. 



Brrr... durf ik geen stap buiten de deur te doen.

Vervolg Delfts Bruin..

Ondanks alles zet ik af en toe nog een steekje...

Ik heb het idee dat mijn moeder het lekker rustig vindt als ik bij haar in de buurt zit te borduren.

Gelukkig is de kuur wel aangeslagen, de huisarts constateerde dat er vooruitgang in zat.

Inmiddels zijn we ook in het ziekenhuis geweest... We hebben ons verhaal kunnen doen, er zijn foto's gemaakt, bloed geprikt, en naar mama's heup gekeken.

Vanmorgen om 8:00 uur moesten we er al weer zijn voor een CT-scan. Dat viel niet mee voor haar. Al met al duurde die scan maar 10 minuten maar mam wilde toen het net klaar was gaan vragen hoe lang ze nog op dat plankje moest blijven liggen. Ze had zo veel pijn....

Tja, die pijn dat wordt nog niet minder.... Dat is heel vervelend. Ook krijgt ze last van 'doorzitten', daarvoor hebben we nu  (anti-decubitus)zalf gekregen. Nu maar hopen dat deze helpt.

Goed, dat was in vogelvlucht dan weer even het nieuws van het thuisfront...

Ik zal jullie nu laten zien hoe ver ik met mijn Delfts Bruin ben gekomen...

Inmiddels was het ook tijd om over de 'afwerking' na te denken.....
Ik heb besloten om er geen lijstje omheen te doen, maar dit:

Een idee er over heb ik ook al

Zo iets:

Nog even een paar close-up's