Tutorial V-steek half dubbel

Hé, wat leuk, ik zie dat ik er de laatste tijd weer een paar volgers bijgekregen heb!! 55 stuks inmiddels via friend connect... Dat is toch eigenlijk een beetje waar ik op let... Volgers via Google+ kan ik niet zo goed inschatten... Maar dat komt omdat ik gewoon geen Google+ fanaat ben..... Zelf probeer ik ook altijd een blog te volgen via friend connect... Maar goed, dat terzijde...

In ieder geval wil ik jullie welkom heten op mijn blog!!

Ik hoop dat je het hier gezellig blijft vinden! Laat gerust een reactie achter, daar geniet ik van!

Nu even iets anders.

Al een paar keer is mij opgevallen dat het patroontje dat ik voor mijn 'rolstoelkleed' gebruikte leuk gevonden werd. Ik weet werkelijk niet hoe de steek heet... Ik noem het de "V-steek half dubbel", omdat het wel iets weg heeft van de V-steek, maar dan toch anders....

Ik heb geprobeerd er voor jullie een tutorial van te maken.

Omdat ik deze steek ook verwerk in het babydekentje dat ik aan het maken ben heb ik dit garen even gebruikt....

Ik haak op haaknaald nr. 5, wat ik zelf heel mooi vind uitkomen....

Zoals je ziet is het 100% katoen, maar wel lekker zacht om te verwerken

Ik heb een ketting gehaakt 

daarop 20 stokjes gehaakt, dat is mooier voor het begin vind ik zelf

en omdat ik graag weer aan de voorkant met het patroontje wil beginnen heb ik er nog een rij stokjes bovenop gehaakt. Toen 2 lossen (dat is gelijk het 1e stokje), dan 2 steken overslaan en in de 3e lus 3 stokjes haken

Sla weer 2 lussen over en haak ik de 3e (waar ik de haaknaald in heb gestoken) weer 3 stokjes.

Ga zo door tot het eind van de toer en sluit af met 1 stokje in de laatste steek.

Dan weer 2 lossen (1e stokje) en een stokje TUSSEN het 1e en 2e stokje van je 3-stokjes-groep

Ga zo de hele toer door. Dus telkens 3 stokjes tussen het 1e en 2e stokje steken

het 1e stokje is hier tussen gehaakt....

Het 2e stokje er netjes bij.....

Het 3e stokje maakt het groepje weer compleet.
Ga zo door tot het eind van de toer

En je ziet.... het wordt een leuk geheel.

Een paar toeren verder ziet het er zo uit

Ik heb het (heel knullig) nog geprobeerd uit te tekenen

Dit was toen ik de berekening moest maken voor de babydeken in wording....
Hieronder nog even 2 foto's van de babydeken... (stukje dan hè, want ik gebruik ook nog een andere steek)

Ik vond het heel leuk om deze tutorial (mijn eerste) te maken, en ik hoop dat het voor jullie zo duidelijk is. Mochten er vragen zijn of onduidelijkheid over iets, dan hoor ik dat graag!!

Je kunt deze steek ook met 4 stokjes doen, maar persoonlijk vind ik dat je dan dunner garen moet hebben.... En (ook niet altijd onbelangrijk) het slurpt wel garen hoor als je met 4 stokjes werkt. Die noem ik dan ook meestal de V-steek-dubbelsoort. Maar dat is een uitdrukking van mij, gewoon omdat ik niet weet hoe die steek heet!

Plaatkoek

Hebben jullie wel eens plaatkoek gegeten?
Nou, ik tot voor dit weekend niet. Maar nu kan ik er over meepraten!
Kijken jullie even mee?
Ik begin lekker even met de laatste foto.... het slagveld op mijn aanrecht na culinaire (hoog)standjes!!

Het is wel eens erger geweest moet ik zeggen! Maar dit was dan ook een baksel wat gewoon niet kan mislukken!!
De organisatie waar ik vrijwilligerswerk doe werkt ook voor dit (klik) bedrijf!! Vandaar dat ik nu toch wel eens wat wilde uitproberen.....

Dus zaterdagmorgen eerst maar eens een 1,5 kg appels ingeslagen....., schillen, raspen... en verder maar gewoon doen wat er bij de bereidingswijze staat......

400 gram boter door het meel heenmengen..... niet moeilijk, toch?

2/3 op de bakplaat verdelen en een beetje 'aanstampen' is ook zo'n kunst niet....

geraspte appels (ze waren al een beetje bruin geworden omdat ik niet één van de vlotste ben als het op lezen en doen aankomt)

Ik had geen kaneel, wel kaneelsuiker, dus toen heb ik dat er maar overheen gestrooid....

Toen het laatste deeg er overheen kruimelen....
Mwha.... ziet er niet echt heel verkeerd uit geloof ik.....

In het midden van de oven plaatsen.... en dan.......

WACHTEN......
In tussentijd kan ik mooi het aanrecht weer glad maken.....

Af en toe een blik in de oven..........
En daarna?
Een heerlijk kopje koffie MET appelplaatkoek!!
Helaas ben ik vergeten om dáár een foto van te maken!!
Maar ik kan je zeggen dat het heerlijk smaakte!!
We hebben er gister ook nog lekker van gegeten. Dat is het voordeel van zo'n grote plaat koek!!
Ik denk dat het nog wel eens in de herhaling komt!!
En weet je, bij dit bedrijf kun je gewoon bestellen en wordt het verzonden!! Hoe dat zit weet ik niet, maar omdat 'wij' dit inpakken is het voor mij natuurlijk 'nicht im frage' om te verzenden....
Ik vind het een echte aanrader!! En ga hier zeker nog meer van proberen!! Dat zal ik jullie dan ook laten weten!! (om jullie lekker te maken...)

Rolstoel-kleed

Even een snel berichtje van deze kant....

Donderdag zijn we bij mama geweest... Het kleedje was op tijd af!!

Precies 2 bollen Stylecraft gebruikt! Geen draad meer over om er een mooi randje omheen te haken... Maar het werd vreugdevol ontvangen!

Ze was er blij mee!!
Hier nog even het geheel. Excuus voor de kwaliteit foto... Afmetingen zijn: 68 cm breed en 50 cm lang!!

Hebben jullie er ook wel eens last van dat je niet goed meer weet welke datum het is?

Ik heb er vooral in de vakantie 'last' van!

Dus ik kon goed begrijpen toen mama 'klaagde' dat ze niet wist welke datum ze leefde!

De oplossing vond ik bij de Action!

Maar omdat ik bang was dat er op een bepaalde datum verwarring kon ontstaan als je op de bovenkant zou kijken, heb ik er maar snel even een kleedje overheen gehaakt!!

Ook hier was ze blij mee!!

Alleen vindt ze dat de revalidatie niet snel genoeg gaat... Tja, ze is er ook al 1 week!! Dan mag je toch verwachten dat je al bijna naar huis kunt?

Toen  ik dat zei lachte ze als de bekende boerin.....

Zout

Al jaren terug is mij verteld dat veel zout in het eten doen niet echt heel goed is. Nou, oke, daar kan ik mee leven. Ik heb nooit onderzocht of dit echt zo is, maar ik kan me er wel iets bij voorstellen.
En omdat wij redelijk dicht bij onze oosterburen wonen trekken we nog wel eens de grens over om 'einkaufen te machen'...

Bij onze 'vaste' boodschappen zit dan ook eens in de zoveel tijd een pakje zout. Het moet, alweer volgens overlevering hier in de regio, een goed soort zijn.....

Een tijd terug hadden we dan ook de 'discussie' hoe lang we dan met een pond zout

deden.... Nou, dat was wel na te gaan. Gewoon de datum

er op schrijven wanneer je het pakje aanbreekt.... Doen jullie ook zo lang met een pakje zout? Acht maanden, ik vind het best een hele tijd!!

En dat terwijl wij toch zeker 4 dagen per week 'Hollandse pot' eten....

Gewoon koken volgens 'oma' zeggen we hier dan... Groente, deze keer wortels met een snufje zout, likje boter (tegen het overkoken) en een blokje groentebouillon.... Heerlijk!!

En natuurlijk niet te versmaden: verse worst!! (mèt mosterd) 

Koud

Ik weet het, ik spring vaak van de hak op de tak, van het een naar het ander, maar vandaag wil ik jullie even wat anders laten zien.

Volgens mij heb ik jullie wel eens verteld dat mijn moeder (sorry dat ik telkens weer over haar begin, maar zij is een heel belangrijk persoon in mijn leven die gewoon de laatste jaren extra aandacht nodig heeft) het altijd koud heeft. Verleden jaar had ik daarom een kleed voor haar gemaakt (zie dit (klik) bericht). Maar omdat ze nu nog veel in de rolstoel zit en ze het nòg altijd koud heeft ben ik met een nieuw projectje gestart. Ze klaagt dat ze zulke koude knieën heeft. Je moet je voorstellen dat ze daar zit met -voor de zusters- makkelijk aan te trekken kleding, dus shirt, vest en rok met een paar kniekousen want een panty is gewoon geen doen nog over die wond. 

Nou en als je dan veel zit krijg je vanzelf koude knieën! Daar kan ik me best iets bij voorstellen! Beenwarmers zijn dan geen optie omdat ze ook nog eens telkens moet oefenen... Bovendien heeft ze wel weer 'een jasje uitgedaan'. En ze hàd al maatje 36/38!! Vaak zeiden we tegen elkaar: we moesten elkaar maar samenvoegen en dan delen. Waren we allebei wat meer tevreden!! Helaas zijn zulke dingen niet mogelijk.

Maar ik wil het voor haar wel zo aangenaam mogelijk maken. Dus..... denk denk denk... wat kan ik doen? Ik ben eens gaan zitten en bedacht dat wanneer je een kleedje over je benen kan leggen, dat net over je knie valt het best wel aangenaam kan zijn. Het moet niet te groot zijn, want het moet niet over de grond slepen... Oké, het idee was snel geboren!

Nu ben ik van plan om een kleedje te maken van ongeveer 70 cm breed, dat valt mooi over je benen heen en dan plusminus 50 cm lang. Dat klinkt krom hè, maar meet het maar eens na met de centimeter als je in de stoel of op de bank zit!

Even in mijn voorraad wolletjes gedoken, want de kleur moet natuurlijk niet te besmettelijk zijn, makkelijk uit te wassen en licht van gewicht!

Nou, acryl dus, van Stylecraft! Ik had nog 2 bollen zwart liggen...

Haaknaald 4,5, makkelijke steek en zie daar!! 

Ik ben al bij de 20 cm!!

Vandaag er nog even flink tegenaan en dan hoop ik dat ik het donderdag weer mee kan nemen richting moeder!!

Misschien is het wel een idee voor rolstoelgebruikers die het altijd koud hebben?! Een simpel klusje en ik hoop dat moeders er blij mee zal zijn!! Want ik zie haar voorlopig nog niet thuis.... Ze is zo zwak en heeft best veel te lijden gehad.... Ook psychisch is het nog niet echt heel fijn... Ze wil zo graag naar haar eigen huisje... Kan ik heel goed begrijpen, maar het kan gewoon -nog- niet....

Zo zie je maar weer... als je zelf klein/kind bent vertrouw je op je moeder dat zij voor je zorgt, maar wanneer je zelf ouder wordt en je mag je ouder(s) nog hebben, dan vertrouwen ze toch wel een heel klein beetje op het kind dat dan voor haar/hem zorgt. Maar ik doe het met alle liefde die in me is!!

Hier nog even een plaatje van onze dochter...

Ze was gister aan de beurt om de tafel af te ruimen en de vaatwasser in te pakken... Zo te zien moest ze er even over nadenken.....

Filet sjaal

Zo... dit weekend weer een projectje afgerond!

Vorige week blogde ik al dat ik het weer had opgepakt... En toen ik eenmaal weer bezig was vond ik het toch wel een heel leuk karweitje....

Het was eigenlijk mijn 'buiten-in-de-zon-tuinstoel-project'..... Maar aangezien daar de laatste tijd niet echt veel van kwam, òf het was geen buitenzit-weer, òf ik had geen tijd/zin enz.... , dus bleef dit ding maar liggen... Terwijl toen het een poosje terug op de diverse blogs voorbijkwam ik het toch zo'n leuk ding vond....

  

Maar goed, het is nu af. Ik vind het bijna jammer dat het klaar is....

Schoonmoeder was hier en toen ik het liet zien dacht ze dat ik een tafelloper had gemaakt! Op mijn antwoord dat het een sjaaltje (zomersjaaltje) was reageerde ze niet. Dat betekent altijd dat ze het niet mooi vindt. Toen ik zei: Ik merk wel dat u het niet mooi vindt antwoordde ze: nee, dit vind ik dus echt niet mooi. Van zoiets maak je geen sjaal!

Nou, ik vraag me af (ik heb veiligheidshalve maar niet verder gediscussieerd) waar maak je geen sjaal van? Van dit garen? Of van dit patroon? Nou ja, als je bijna 87 jaar bent mag je 'de jeugd' af en toe niet snappen. En de jeugd mag af en toe de oude garde niet snappen, toch?

Ik vind het zelf een leuk ding geworden, alleen vraag ik me af waar ik 'm bij ga dragen....

Het is gehaakt van Muskat op haaknaald 4,5 en eigenlijk

is het best een zwaar geheel geworden.... Nou ja, het zal vast wel een keer van pas komen....

Het garen is heerlijk om mee te werken.. Super, ik ga het vast nog een keer ergens voor gebruiken!!

Het randje heb ik ook simpel gehouden, eigenlijk gewoon volgens de beschrijving van het boek Haken en Kleur... vaste-3 lossen-vaste... Heel fijn om te doen en het staat ook nog eens leuk!!

De kleur vind ik ook heel mooi! Het is niet een kleur die ik snel gebruik, maar ik denk dat het bij veel gecombineerd kan worden!!

Inmiddels ben ik ook dit weekend met een nieuw project begonnen.... Ja, ik weet het, ik zou eerst veel andere projectjes afronden, maar helaas.... de verleiding was te groot! Het wordt een baby-dekentje...

Ik kan het zo in mijn tas stoppen en meenemen als ik naar mama ga. Want om daar nu de hele tijd niks te doen als je bij elkaar bent is niet iets wat bij mij past..... Het wordt voor het 1e achterkleinkind van mijn ma!

Het patroon is een eigen bedenksel, dus ik kan niet zeggen waar ik het vandaan heb. Wel weet ik dat het heerlijk weghaakt.. Ik gebruik Creatieve Cotton aran van Rico en haaknaald 5, dus schiet het ook nog wel een keer op!

Maar nu moet ik toch echt wat anders gaan doen dan haken en bloggen.....
Veel zin heb ik niet, maar wat moet, dat moet!

Ontspanning zoeken

Nu het allemaal zo'n beetje 'geregeld' lijkt te zijn rond de revalidatie van mijn moeder probeer ik weer wat ontspanning te zoeken in het handwerken.
Echt waar, nadat ik het tasje voor de bruiloft en de schouderwarmer had afgemaakt heb ik geen draad meer in mijn handen gehad! Ik had er geen tijd voor, maar ook geen zin in.
Als ik al even tijd had om te zitten, dan probeerde ik de krant nog even te lezen, maar meestal was mijn geest daar te onrustig voor....
Wel heb ik nog een keer midden in de nacht een uurtje zitten breien.... Hier in huis verklaarden ze me voor helemaal 'mesjokke', maar echt waar, na dat uurtje ben ik in een heerlijke droomloze slaap gevallen!! Alleen breekt dat de volgende dat wel op, en moest ik dus wel iets langer 's middags rusten! Maar goed, op dat moment had ik er vrede mee en vond ik het goed, dus is het dan ook goed, toch?

Ik zal jullie eerst nog eens even mijn vorderingen laten zien van de breideken. (De haakdeken -CAL- loopt hopeloos achter, daar moet ik 'de geest' weer een keer inblazen zodat ik ook daar weer een beetje mee 'in de pas' loop)

Het wordt al een hele lap hè?

Ik heb de centimeter er eens op gelegd, maar zit toch al op zo'n kleine 60 cm! Echt een warm breiwerkje op mijn schoot.....

Nog even een paar close-upjes....

Tja in week 19 stond er een pauwsteek om te breien.... Ik heb 'm drie keer geprobeerd, maar het werd gewoon broddelwerk! Dus dacht ik: die pauw kan opwaaien met z'n mooie veren (en z'n akelige gekrijs), ik doe de pauwsteek-a-la-Marian.... Deze vond ik in mijn lapjesdeken erg leuk om te doen, dus moest deze er in mijn deken ook aan geloven.... Nou, met een beetje fantasie kun je 'm ook wel pauwsteek noemen, vinden jullie niet?
Nou, vooruit dan, nog één keer:

Mochten jullie denken dat ik alleen maar brei, dan zal ik je bij deze van die illusie ontslaan, want..... ik was 'eens... een tijd geleden'....... begonnen aan het sjaaltje dat toen zo vaak voorbij kwam op blogland dat ik er een beetje verliefd op was geworden.....

Gister heb ik er een heel stuk aan gehaakt, en ik moet zeggen dat ik nu zo iets heb van: eerst dit af voor je weer iets anders 'op poten' gaat zetten!

(Her)kennen jullie 'm nog?

Het is een heerlijk filethaakwerkje wat je eigenlijk bijna blind kunt haken!

Ik denk dat ik nu zo'n beetje op de helft ben. Maar als ik in het tempo van gisteravond doorhaak is ie in no time af! (reken daar maar niet op hoor!!)

Wat ik nog meer 'onderhanden' heb?

Nou, wat dachten jullie van deze tas? Alleen is ie nu in 'ruststand', want ik moet nog een bolletje garen bijhalen.... Wilde eigenlijk eindigen met de donkere kleur en nu heb ik daar niet genoeg van....

Dus dat word nog een keer aanlanden bij de wolwinkel.... Gevaarlijk!!!!! Of ik moet mijn dochter sturen, met het wikkeltje in haar hand komt dat helemaal goed en weet ik zeker dat er niet misschien nog een andere aankoop wordt gedaan..... Mmmmmm... toch maar eens in overweging nemen....

Nou ja, al met al nog een aardig blogje geworden!

Ik heb het gevoel -heeeeeeeel ver weg-  dat ik weer een klein beetje grip op mijn -eigen-  leven krijg.

Mama gaat vandaag naar haar revalidatie-adres (mijn zus zal haar daarheen brengen), daarna zullen we een soort bezoekrooster opstellen en dan hoop ik dat het allemaal langzaam maar zeker de goede kant op mag gaan. En dat ik het een plekje kan geven in mijn hoofd. Want ik geloof dat ik daar nog de meeste moeite mee heb!

Hè, nu ben ik begonnen met mama en ook nog weer geëindigd... Dat was nu eigenlijk mijn bedoeling niet, maar ja, het is niet anders!

Tot later!

Schuldig....

Ik voel me schuldig!

Gister was onze zoon jarig.

En door alle commotie rondom mijn moeder had ik geen puf er een feestelijk iets van te maken!

Hij begreep dit wel, maar zei 's avonds toen hij naar bed ging:

"dit was de saaiste verjaardag ooit". (15 jaar geworden)

Dat sneed door mijn moederhart!

Ik voel me schuldig omdat ik niet mijn zorgen voor een dag in de diepvries kon zetten om voor hem toch een gezellige avond te creëren!

Vanmorgen toen ik de rest

(best nog heel veel omdat er helemaal geen visite was gekomen, buiten mijn schoonmoeder om dan natuurlijk) in de diepvries zette moest ik er gewoon even om huilen.

Zo sneu voor mijn jongen!

Maar ik hoop dat hij het nog voor vrienden zal houden en dan, heb ik hem beloofd, zal ik mijn beste beentje voor zetten!

Ik hoop dat hij me gelooft!