Om in de (brei)sfeer te blijven...

Om in de brei-sfeer te blijven laat ik jullie mijn volgende kussen zien!! Op een paar knopen na is ie ook al weer af!

Mijn voorraad stylecraft was best groot... Er zaten ook een paar kleuren bij die maar bleven liggen, waaronder ook deze... Ik had me een beetje vergist in de kleur... Het staat eigenlijk niet in mijn interieur (bank), dus mag het hier bij de oudheid pronken!

Ik breide deze met dubbele draad op pennen 6, dus zo klaar!
Het patroontje vond ik bij Elizabeth (klik). Een heerlijk steekje om even tussendoor te doen!

Tja... die meebreideken doet mij weer aan mijn eigen lapjesdeken denken... Binnenkort ga ik daar ook maar weer eens aan verder.... Ik heb nog een aantal patroontjes 'op papier' staan die nog verder uitgewerkt moeten worden. Maar ik denk dat ik deze er ook nog wel bij doe... Maar daarover later meer! Ben nu toch in de brei-race.... Hoewel ik ook nog wel andere dingetjes doe, maar daarover een andere keer.

Gewoon breien....

In dit bericht liet ik jullie zien dat de breipennen weer een beetje opgewarmd werden....
Nou, het eindresultaat zal ik jullie hier laten zien.
Ik had eigenlijk gewoon zin in breien... Ik had het gevoel dat ik al heel lang geen breipen meer onder mijn armen had gevoeld, dus dook ik in mijn voorraad wolletjes (en ik kan jullie zeggen dat die voorraad behoorlijk is....) en zette steken op. Gewoon domweg een serie steken en breien maar... Nog geen idee wat ik ervan zou gaan maken... Ook had ik zin om gerstekorrel te breien... Maar na een centimeter of 5 had ik zoiets van: wat doe ik eigenlijk? Hoe groot gaat deze lap worden? En dan alleen maar gerstekorrel? Dat ben je zo zat Marian! Nou... maar eens even "prakkezeren " en ik kwam tot de ontdekking dat de kussens op de bank best wel 'frommelig' werden.... Aan vervanging toe dus. Nou, eindbestemming bedacht, nu nog verder....

Al bladerend in mijn Breibijbel kwam ik de gerstekorrelruit tegen. Nou, om toch maar in sfeer te blijven werd die gebreid....

Het ging lekker! De voorkant was zo klaar! Maar om nu ook nog een achterkant in diezelfde ruit te maken had ik niet veel trek in... 

Tenslotte heb ik er maar een persoonlijk tintje aan gegeven....

Het valt niet echt op, en ik heb geprobeerd om het een beetje fatsoenlijk op de foto te krijgen....

Zo heb ik altijd 'bewijs' dat ik hem gebreid heb en kan ik ook nog laten zien wanneer dit ding gefabriekt is! En... als ie ook 'frommelig' wordt kan ik zien hoe lang zo'n kussen nu eigenlijk meegaat.....
Alleen vind ik dit dus de achterkant, maar dochterlief vindt dit de voorkant.... Dat wordt draaien dus.... ;-)

Het is gebreid van creme Stylecraft pennen 4,5!
Mocht er iemand het patroontje willen, laat het me weten, ik schrijf het met liefde uit!

Nagenieten

We hebben een paar heerlijke dagen gehad!!
De start was iets minder.... 70 km van huis deden we even een tussenstop op de parkeerplaats.... Zien we tot onze verbazing dat we een lekke band hebben!!

Nou ja... het euvel was snel verholpen en met de 'thuiskomer' zijn we verder gereisd. Op de plaats van bestemming hebben we een Kwikfit opgezocht en de band maar even laten maken.
Donderdag was het stralend weer en hebben we een fikse strandwandeling gemaakt! Eerst maar tegen de wind in, dan valt de terugweg altijd mee. Heerlijk van het zonnetje genoten tegen het duin uit de wind in de zon. Het was er goed toeven!

Vrijdag was een mooie zonnige dag, maar met een vreselijk koude wind. We zijn naar Alkmaar

geweest, maar het was te koud om op een terrasje te zitten. Ik had me verheugd op de kaasmarkt, maar helaas... die start pas in april.
Eind van de middag nog weer een lekkere strandwandeling gemaakt... Oh... wat mooi was die zon!

Dat mijn aardrijkskundig inzicht iets te wensen overlaat zal ik jullie vertellen... Ik wilde graag de deken bij mijn zus langsbrengen. Maar manlief keek me aan of ik wel helemaal goed bij mijn hoofd was! Wil je dat echt? Wil je echt zo'n 80 km omrijden om even die deken bij je zus te brengen?
Uh.... nou, laat maar. Ik ga er wel een andere keer een dagje naar toe....
Maar nu weer thuis valt het niet mee om de draad weer op te pakken.... Het was heerlijk, ik was ook heel blij dat we zaterdag weer thuis waren, de kinderen hebben zich heerlijk vermaakt en zijn gruwelijk verwend door oma (nasi, pannekoeken, en alles wat ze maar lekker vonden werd voor hun gekookt), maar iedereen was weer blij dat we bij elkaar waren!
Stiekem ben ik nog een beetje aan het nagenieten......
Ondertussen ben ik aan een nieuwe deken begonnen, voor mijn andere zus....

Het zijn echt de kleuren waar zij van houdt......

Deken voor mijn zus

Al een hele tijd haakte ik telkens een paar toeren aan de deken voor mijn zus. Telkens een stukje, en opeens is ie dan toch af!

Waarschijnlijk leidt onze reis aanstaande donderdag wel langs haar huis en kan ik 'm gelijk afleveren. Daarom heb ik vanmorgen maar even een paar foto's gemaakt.

 Hij is ongeveer 120 cm breed en 150 lang geworden.... Heerlijk om onder weg te kruipen op de bank...

Het patroon vond ik hier (klik) en heb net als Karin ook met Stylecraft gehaakt.

Heerlijk patroon wat je na een paar toeren gedachteloos haakt.....

En wat zo mooi is vind ik, dat de voor- en achterkant hetzelfde zijn! En, ook niet onbelangrijk, je hebt een kaarsrechte zijkant!!

Het is hier schitterend zonnig! Hopen dat dit weer een beetje aanhoudt zodat we donderdag, vrijdag en zaterdag een beetje van het mooie weer kunnen genieten! De kinderen vinden het wel interessant dat papa en mama samen weg gaan! Dus die zorg probeer ik van me af te zetten en me te verheugen op dit uitstapje!

Deze gaat in ieder geval mee! Mochten we niet langs mijn zus gaan, dan heb ik er zelf wellicht deze dagen nog plezier van.
En weet je, hij staat zo mooi bij dit kussen. Dat heb ik vorig jaar voor mijn moeder gemaakt. Maar nu is het meegegaan naar mijn zus..... Dezelfde kleurencombi....

Nog niet

Het schiet nog niet echt op met mij.... Voel me ellendig... moe... down... kribbig.... verdrietig.... alles door elkaar. En omdat dit de thuissituatie niet echt bevordert gaan we (mijn lief en ik) volgende week een paar dagen er samen tussenuit. Misschien dat ik elders weer energie opdoe.... Ik weet het niet, ik hoop het wel. Want zo kan het niet echt lang goed gaan....
Ik kijk er naar uit om een paar dagen sam-sam te zijn. Dit hebben we al 15 jaar niet meer gedaan. Maar ik voel me een beetje schuldig naar mijn gezin toe.... Laat ik de kinderen zo maar in de steek een paar dagen, voor eigen genoegen!! 
Ach... het zullen wel gedachtenkronkels zijn....

Omdat ik op mijn vorige berichtje zulke lieve reacties kreeg wilde ik dit even met jullie delen.

Even niet....

Sorry mensen, maar ik denk dat ik een pauze inlas in mijn blogland....

Af en toe lees ik blogjes en nog minder vaak reageer ik.

Ik hoop dat jullie het me niet kwalijk nemen.

Het valt me op dit moment gewoon allemaal wat zwaar...... Gewoon alles.

De afwikkeling rond de nalatenschap van mijn ouders, het opruimen van het huis, het verwerken van het verlies, het toch proberen een goede echtgenote en moeder te zijn....

Het kost me allemaal zoveel energie. Energie die ik momenteel niet heb....

Dus.....

Ik hoop tot later.....

Wat doe ik eigenlijk?

Tja... wat doe ik eigenlijk?
Dat vraag ik me ook af.....
Van alles en niets.....
Soms heb ik het gevoel meer niets te doen dan iets...
Maar als ik de opsomming van dit bericht zie valt het geloof ik nog wel mee....
Kijk maar eens wat ik zoal doe of gedaan heb:

Een hoekje creëren voor mijn mooie vondst....

Kijk eens wat een leuk doosje we nog vonden?

En dit is ook zo leuk......

Maar... de breipennen worden weer een beetje opgewarmd.....

Ondertussen patchen we vrolijk verder..... Alleen worden de afmetingen groter dan ik dacht... Ik wil 6 van deze wyberts maken..... En eigenlijk nog een halve wybert er omheen.... Maar ben bang dat het wel wat groot wordt voor een eerste hexagon-project.... Maar we hexen gewoon door! Ik zie wel wat het wordt.....

Er wordt af en toe ook nog een toer aan het plaid gehaakt... Het nadert zijn voltooiing.... Het is een heerlijk 'niet bij nadenken' klus... Maar wordt te groot om zo even mee te nemen op een koffievisite... Wel is het heerlijk warm over mijn benen als je er aan bezig bent....

En zo prutsen we maar verder.....
Ik loop ook hopeloos achter met blogjes lezen.... Dus mensen, sorry als ik niet reageer op berichtjes.... Heb er gewoon even de fut niet voor..... Zit een beetje in een dip....

Hoe bewust zijn we?

Het houdt me bezig....
Hoe bewust gaan we om met de dingen die zo gewoon lijken?
Ik denk nu aan het gebruik van warm water en verwarming.
Heerlijk om als het koud is te weten dat je de verwarming maar hoger hoeft te 'draaien' en de kou gaat uit je huis.... Heerlijk om onder een warme douche te kunnen als je dat wilt.
Maar hoe gaan we er mee om?
Al jaren schrijf ik elke maandagmorgen trouw op (ik vergeet het wel eens een week of meer hoor) wat de meterstanden aangeven in mijn meterkast. Dat lijstje hangt aan de binnenkant van mijn keukenkastje en dan reken ik uit hoeveel ik verbruikt heb.

Als het aanmerkelijk meer is dan ga ik de week even voor mezelf na om uit te vogelen wat de reden van het meerverbruik kan zijn. Meestal is dat te verklaren: extra de wasmachine gebruikt, de droger veel aangehad, lange avonden met de verwarming aangezeten, veel gedouched, uitgebreide maaltijden bereid, noem maar op.
Maar als ik het niet kan 'verklaren' zet me dat aan het denken hoe ik het verbruik weer naar beneden kan bijstellen. Het maakt je weer even bewust zeg maar.
Velen zijn de mening toegedaan dat als ze hun verwarming 'geprogrammeerd' hebben op bijvoorbeeld 's morgens om 8 uur wil ik het 19 graden hebben en 's avonds om half 10 mag ie uit, dat ze dan redelijk bewust met energie omgaan. Persoonlijk deel ik die mening niet. Ik doe de verwarming aan als ik 's morgens beneden kom. 's Nachts mag ie op 17 staan, en als ik beneden kom 'draai' ik 'm naar 18/18,5. Je weet niet hoe fijn het is als je voelt dat de warmte 'opkomt'....

Vaak ben je wel zo veel bezig dat je het niet echt voelt dat de verwarming zo laag staat. Als ik dan ga zitten mag ie iets hoger. Maar ga ik nog even boodschappen doen, ook al is het maar een half uur of een uur, dan gaat ie weer naar 17. Het thuiskomen is dan zo fijn als het weer opwarmt....
Daarmee bereik je wel dat de verwarming vaak onnodig staat op te laden. Het lijkt voor anderen die dit niet doen een heel gezeur, telkens weer aan die thermostaat draaien, maar het is een kwestie van wennen. Het geeft mij het gevoel dat ik bewust met mijn verbruik bezig ben!
Maar wat ik persoonlijk ook heerlijk vind is om als je zit en je vindt het een beetje onaangenaam een lekkere deken over je heen te gooien..... Dat geeft meer effect dan de verwarming op 22 draaien... En dan heb je soms nog kans dat je het koud/onaangenaam vindt......
Nog zo iets... douchen.....
Hoe lang heb je werkelijk nodig om te douchen? Maar hoe fijn kan het zijn om die warme straal over je lichaam te laten lopen.... gewoon nog even genieten.... Het kan ook troostend werken. Tenminste dat is mijn ervaring..... Die warme deken even over je heen laten lopen....
Kennissen van ons hebben de waterstraal afgesteld op 10 minuten! Dan gaat de kraan gewoon uit. Sta je dan nog net met je hoofd vol shampoo heb je pech. Je moet 10 minuten wachten voor er weer warm water komt. Het leert je wel bewuster omgaan met water en dus ook met energie!
Zo zijn er zo veel dingen waar we best iets bewuster mee om mogen gaan, mijns inziens....
Hoeveel eten wordt er niet weggegooid? En dan heb ik het niet over de jeugd die af en toe hun lunchpakket in de prullenbak gooien omdat ze een lekkere snack hebben gehaald... Nee, ik bedoel nu gewoon de restjes die er wel eens zijn. die paar aardappels die net niet opgekomen zijn. Of dat kleine beetje groente wat over is. Wat doen we er mee? Gooien we het weg? Of vinden we dat nog net te en doen we het wel in een bakje in de koelkast waar het vervolgens een week staat te staan en vervolgens nog in de prullenbak gooien? Of brengen we de restjes bij de dieren? Of hebben we een 'restjes-dag'.... Gewoon 1x per week alle dingen die over waren tot een samengestelde maaltijd creeeren of er een combi-schotel van maken.... Zelf hebben wij niet veel restjes (goede eters) maar weggooien doe ik het nooit! Vaak komt het een volgende dag wel weer van pas om het door het menu heen te verwerken, of het is net nog iets voor degene die voor- of na-eet... Of voor de 'late honger'....
Het zijn zo maar wat gedachten die ik hier lanceer.....
Wat doen jullie?

Juweeltje, hexagons en borduren......

Allereerst wil ik jullie bedanken voor alle lieve reacties die ik telkens weer op mijn berichtjes krijg! Dat doet goed! Het weten dat mensen die je niet eens -persoonlijk-  kent met je meeleven!

En ik heb gezien dat er weer een paar nieuwe volgers zijn bijgekomen de afgelopen tijd. Leuk! Voel je welkom op mijn blog! Ik vind het heerlijk te zien dat mijn blog gelezen wordt. En door het te volgen heb ik het gevoel dat jullie het ook wel gezellig vinden zo! Fijn!

Reacties lees ik altijd met heel veel plezier!

Afgelopen vrijdag zijn we -weer- in het huis van mijn ouders geweest. Moeilijk blijft het om in de spullen 'van een ander' te grabbelen, te sorteren, te voelen, te lezen, te.... vul zelf maar in.

Zo veel herinneringen...... moeilijke, mooie, maar ook verdrietige herinneringen. Soms een lach, maar meestal een traan.

Zo vonden we ook dit juweeltje.....

Hij is nog van de moeder van mijn moeder geweest. 

En zien jullie wel, het klosje garen zit er nog op!

Zo mooi nog hè? En dan die versieringen er op.....
Maar na zo'n dag moet ik altijd 'bijkomen'...

Meestal kom ik met een auto vol spulletjes thuis die volgens mij dus echt niet weg kunnen, (en volgens mijn man ook niet allemaal in ons huis terecht moeten komen) maar ook niet in het huis kunnen blijven. Want t.z.t. zal dat huis echt leeg moeten en in de verkoop.... Brrrr..... moet ik nu nog niet aan denken, dat anderen dit huis zullen bewonen. Dat anderen door die voordeur gaan, waar ik zo vaak doorheen ben gegaan, in goede, maar ook in slechte tijden. Dat anderen hun stempel op dat huis zullen zetten. Dat anderen zich daar thuis zullen voelen. Dat anderen daar lief en leed zullen delen.....

Verder kan ik jullie mijn vorderingen van mijn lace-borduren laten zien. Het is niet veel, maar het wordt wel mooi....

Als ik de hex-ziekte niet had gekregen was ik waarschijnlijk al veel verder geweest. Maar nu is het een leuk project om mijn hexen mee af te wisselen.
Hier nog even van iets dichterbij....

En kijk eens naar mijn voorraad hexagons! Netjes gesorteerd hè? Het lijkt of ik een erg gestructureerd mens ben..... Mensen die dit blog al langer volgen zullen nu vast met een glimlach op het gezicht zitten.....

Er is al weer een bloemetje -bijna-  af!

Hexen-verslaving...

Ja... ik was gewaarschuwd.....
Ik weet het....
Maar het waait wel weer (een beetje) over te zijner tijd. Ik ken mezelf... hoog in de boom als iets leuk en nieuw is, maar even zo goed kan het nest maanden onder de boom liggen....
Maar kijk eens wat een mooie verzameling al heb?

En ja, je ziet het goed, er is een stofje bijgekomen! Vond ik er best goed bij passen....

De teller staat op 63 omgeregen hexen! Er ligt nog een mooi stapeltje in een doosje om te verwerken. Ik denk dat ik er een klosje garen, naald en schaar bij in doe en dan maar 'te grijp' zet en vooral in mijn tas stop als ik ergens naar toe moet.....
Maar morgen krijgen de hexen, plus mijn lichtelijk doorregen vinger rust.

Er is ander werk aan de winkel.... het ouderlijk huis zal ontruimd moeten worden. We zijn al diverse keren bezig geweest met sorteren (en weggooien). De kringloop kent ons inmiddels ook al.... Maar ik kan je zeggen dat het ontzettend veel emoties kost! Het sloopt je geestelijk gewoon. Maar het moet!
Dus daar ga ik me morgen mee bezig houden (samen met hoor, gelukkig niet alleen)

Weet je dat ik veel liever een kapotte vinger had van het doorsteken van een naald dan zo iets te moeten doen? En dan echt niet omdat ik het hexen-virus te pakken heb.....
Alles roept herinneringen op1 En alles moet 'door je handen'.... En mijn moeder was een slechte weggooier.... Er liggen zelfs stapeltjes papierwerk met een briefje er op: kan weg.... Maar ja.... dat doe je natuurlijk niet ongezien.....

De smaak te pakken

Het kleinigheidje voor de lieve vriendin van is klaar!
En ja, de voor- en achterkant zijn aan elkaar genaaid met de 'ik-jij'-steek. Het was even oefenen, maar het resultaat is echt verbluffend netjes! Je ziet het echt haast niet!
Eerst wilde ik de 'niet zo mooi aan elkaar genaaide hexen' nog wat camoufleren, maar bij navraag -hier in huis- heb ik er maar vanaf gezien.
"Tjonge ja, dat zou ik uithalen als ik u was"..... (dikke grijns)
"Vreselijk, niet om aan te zien! Ga je DAT weggeven?" (uitgestreken gezicht)
"Mam.... zo een moet u voor mij ook maken, in andere kleuren met de C natuurlijk".... (vol aanbidding, met het liefste gezichtje)
"Ie munn nie zo zeurn.... Tis bes mooi heur"....
Nou, vooruit dan maar.... Het zit in de envelop en gaat straks op de post.

voorkant

achterkant

Wèl heb ik er het papier in laten zitten, dat leek me mooier voor de stevigheid....

Maar omdat ik nog best veel van deze stof over heb en ik de smaak best wel te pakken heb gekregen ben ik een beetje aan het 'ontwerpen' gegaan....

Toch doe je met twee verschillende stofjes nog niet zo heel veel.... Ik moet nog maar weer eens de 'sorteer-virus' afwachten (maar ik voel aan m'n grote teen dat ie niet zo heel ver meer weg is, want er is vast nog wel een stofje in de blauw-wit tint die hier mooi bij past. 
Maar als ik goed tel heb ik voor dit ontwerpje zo'n 9 x 25 hexen nodig......
Ik ben zelf eigenlijk wel benieuwd of ik dit echt ga maken.....
Zeker is wel dat de hexen vervolgd gaan worden! Zeker nu ik de ik-jij-steek door heb!
Vroeger waren ze zo gek nog niet.....

Maarre..... jullie zullen vast niet gek opkijken dat ik een doosje met hexjes klaar heb (omgeregen dan hè). Krijgen jullie daar ook zo'n doorgestoken vinger van? Of is er weer iets wat ik over het hoofd zie en simpel op te lossen is?
Ik hoop niet dat jullie met het advies van vingerhoedjes aankomen, want daar heb ik altijd ruzie mee.......