Ik moet zeggen dat het me op het laatst wel een beetje tegen ging staan!
Let wel, ik heb het met alle liefde en plezier gedaan, maar omdat ik nog steeds niet hersteld ben van mijn schouder moet het met kleine poosjes gebeuren. En dat is iets wat ik slecht kan! maar wel moet! Ik ben een keer in de fout gegaan door gewoon wat langer te knutselen dan 'toegestaan'... nou, ik heb het geweten! Dat doe ik dus voorlopig niet weer!
En weet je, omdat het toch binnen een bepaalde tijd af moest liet ik die naaimachine maar gewoon op een hoekje van de keukentafel staan... Zo kon ik toch telkens even verder...
Maar dat ding is nou niet echt een pronkstuk in mijn huis.... En die keukentafel is niet bedoeld als naaiatelier..... dat is me de laatste dagen wel duidelijk gemaakt! "Staat dat ding hier nu nog al?" "Is dat rode gevaarte nu nog niet de deur uit?".... en zo kan ik wel even verder gaan....
Maar nu is ie dan ook echt af!!
Gestreken en netjes opgevouwen wordt hij morgen aan juf overhandigt! En ja... de dames hebben het eerlijk gevraagd aan juf: Mogen we met alle (16) meiden bij u op bezoek?????? En ja.... juf is een heel tof mens, dus die zegt: kom maar hoor!!
Nou, benieuwd hoe dit allemaal gaat uitpakken! Ik heb wel gevraagd om de reactie van juf te mogen horen en of ze foto's maken! Nou, daar zal ik wel het een en ander van weer horen en zien..... Dames van 12 zijn wat dat betreft erg royaal....
Het is een groot gevaarte geworden... ik kon het niet eens mooi op de foto krijgen.....
Hallo, leuk dat je langskomt op mijn blog! Ik ben Marian, moeder van een zoon (1999) en een dochter (2003). Hier laat ik zien wat ik zoal aan het doen ben, meestal op handwerkgebied. Ik houd van haken en breien. Soms zal ik er misschien een belevenis op vermelden, of een lekker recept wat we gegeten hebben... Kortom: een kijkje in mijn leven. Het zou natuurlijk helemaal leuk zijn als je een berichtje achterliet. Veel lees/kijkplezier!
Posts tonen met het label naaien. Alle posts tonen
Posts tonen met het label naaien. Alle posts tonen
woensdag 27 mei 2015
woensdag 20 mei 2015
Kado voor juf
Maham.... juf moet geopereerd worden en dan mag ze 6 weken niets anders doen dan zitten!
Nu willen we met de hele klas iets geven...
Dit werd mij al een aantal weken terug verteld.
Allerlei ideeën werden voorgesteld, maar net zo hard weer verworpen. Of dan waren de meiden het er niet mee eens, of dan vonden de jongens het weer niets... Oei, wat kunnen groep 8-ers het toch soms moeilijk hebben....
"Mam, weet ù dan niets?"
Tja, mam wist wel wat en zag het op het moment dat het idee geboren werd ook nog heel best zitten om het te helpen realiseren. Maar ja, mam had geen rekening gehouden met blesssures.....
En nu is juf dan geopereerd en moet het kado toch een keer zijn voltooiing krijgen....
Wat ik er dan aan moet doen?
Nou, eigenlijk wel heel veel...
Ik had een oud laken in gelijke vierkanten geknipt en meegegeven met dochterlief. Daarop mocht iedereen met watervaste stift iets schrijven, maar in ieder geval je naam!
Nou, dat was eigenlijk alles wat de kinderen er voor hoefden te doen.
Ik zou er dan een tafellaken van maken.
Maar dat is nog een hele klus! Om te beginnen 32 leerlingen....
Gelukkig heb ik al wel een aantal keer er aan gewerkt.... korte poosjes, maar het moet nu toch wel een keer af.....
De lapjes bijsnijden, vervolgens op vlies strijken omdat het laken toch wel erg dun was....
Repen snijden en er fotolijstjes van maken.....
Mijn keukentafel is gelukkig erg groot, zodat ik lekker kan aanrommelen.... Af en toe een blik op 'het kleed'.....
Netjes gladstrijken is ook nog een aardig klusje.... 32 keer hè
Omdat ik weinig zin had om 32 keer vier zijden af te werken bedacht ik dat ik het net zo goed dubbel kon strijken zodat het er straks in een keer op kan....
En zie hier.... twee keurige stapels! De draadjes moeten nog afgeknipt worden... Te laat bedacht ik dat ik dat beter tijdens het strijken had kunnen doen...
Nu het grote kleed voorzien van een net zoompje...
Hier kun je goed zien dat ik links ben... Ik spelt altijd naar de verkeerde 'rij-richting' zodat als ik de spelden er onder het naaien uit wil halen ik een hele berg aan de verkeerde kant van de naaimachine heb liggen. En het er altijd maar zo'n beetje onderdoor moet frommelen.... Zucht... na zo veel jaar naaien leer ik het nog niet... (en ik ben niet blond, dus gewoon een ezel...ik heet ook niet voor niets: Mar(h)ian....)
Een halve kamer neemt dit kleed in beslag.... Maar zo moet het er ongeveer uit gaan zien. Kruipend over de vloer met spelden in mijn mond en soms in mijn knie ben ik redelijk tevreden over het resultaat....
Maar voorlopig heb ik het wel even met juf gehad! Volgende week staat het ziekenbezoek gepland, dus heb ik nog even de tijd. Ook wil ik nog zien of ik hier of daar nog een jaar er op kan krijgen. Hoe? Daar moet ik nog eens over 'prakkezeren'....
Wordt vervolgd zeg maar.
Nu willen we met de hele klas iets geven...
Dit werd mij al een aantal weken terug verteld.
Allerlei ideeën werden voorgesteld, maar net zo hard weer verworpen. Of dan waren de meiden het er niet mee eens, of dan vonden de jongens het weer niets... Oei, wat kunnen groep 8-ers het toch soms moeilijk hebben....
"Mam, weet ù dan niets?"
Tja, mam wist wel wat en zag het op het moment dat het idee geboren werd ook nog heel best zitten om het te helpen realiseren. Maar ja, mam had geen rekening gehouden met blesssures.....
En nu is juf dan geopereerd en moet het kado toch een keer zijn voltooiing krijgen....
Nou, eigenlijk wel heel veel...
Ik had een oud laken in gelijke vierkanten geknipt en meegegeven met dochterlief. Daarop mocht iedereen met watervaste stift iets schrijven, maar in ieder geval je naam!
Nou, dat was eigenlijk alles wat de kinderen er voor hoefden te doen.
Ik zou er dan een tafellaken van maken.
Maar dat is nog een hele klus! Om te beginnen 32 leerlingen....
Gelukkig heb ik al wel een aantal keer er aan gewerkt.... korte poosjes, maar het moet nu toch wel een keer af.....
De lapjes bijsnijden, vervolgens op vlies strijken omdat het laken toch wel erg dun was....
Repen snijden en er fotolijstjes van maken.....
Mijn keukentafel is gelukkig erg groot, zodat ik lekker kan aanrommelen.... Af en toe een blik op 'het kleed'.....
Netjes gladstrijken is ook nog een aardig klusje.... 32 keer hè
Omdat ik weinig zin had om 32 keer vier zijden af te werken bedacht ik dat ik het net zo goed dubbel kon strijken zodat het er straks in een keer op kan....
En zie hier.... twee keurige stapels! De draadjes moeten nog afgeknipt worden... Te laat bedacht ik dat ik dat beter tijdens het strijken had kunnen doen...
Nu het grote kleed voorzien van een net zoompje...
Hier kun je goed zien dat ik links ben... Ik spelt altijd naar de verkeerde 'rij-richting' zodat als ik de spelden er onder het naaien uit wil halen ik een hele berg aan de verkeerde kant van de naaimachine heb liggen. En het er altijd maar zo'n beetje onderdoor moet frommelen.... Zucht... na zo veel jaar naaien leer ik het nog niet... (en ik ben niet blond, dus gewoon een ezel...ik heet ook niet voor niets: Mar(h)ian....)
Een halve kamer neemt dit kleed in beslag.... Maar zo moet het er ongeveer uit gaan zien. Kruipend over de vloer met spelden in mijn mond en soms in mijn knie ben ik redelijk tevreden over het resultaat....
Maar voorlopig heb ik het wel even met juf gehad! Volgende week staat het ziekenbezoek gepland, dus heb ik nog even de tijd. Ook wil ik nog zien of ik hier of daar nog een jaar er op kan krijgen. Hoe? Daar moet ik nog eens over 'prakkezeren'....
Wordt vervolgd zeg maar.
Abonneren op:
Posts (Atom)
Meest bekeken in dit blog.....(Top 5)
-
En kijk eens wat er zaterdag bezorgd werd? Allemaal gewonnen tijdens mijn vakantie!! Zo is het dubbel leuk om terug te komen, toch? ...
-
En dan is het nu al weer tijd voor het volgende lapje... Eigenlijk wil ik me aanwennen als ik een lapje klaar heb dat ik dan het vorige op ...
-
Hier nog even een 'aanvulling' op mijn zogenaamde lapjesdeken... Ik brei met garen van de Action, en wil alle lapjes op naalden ...
-
Ik weet wel dat wij Nederlanders als zuinig bekend staan... Kijken, kijken en niet kopen.... Nou, ik ben daar dus weer het levende bewij...
-
Ik kon het niet laten....... Toch weer nieuwe wol gehaald..... (ik moest tenslotte toch de bestelling bij Marieke een beetje vol maken......














