Rabarber

Ik geloof dat ik wel wat los heb gemaakt met mijn vorige blogje....
Maar, gelukkig, ik ben niet de enige die reklame ed naast zich neer legt... En ja, ook ik ben voorstander om het milieu zo min mogelijk te belasten, maar toch laat ik die reklames wel lekker door mijn brievenbus glijden, want ik vind het gewoon een fijn gevoel om mijn medemens in nood op deze manier een heel klein beetje te kunnen helpen. Die opbrengst oud papier blijft er toch, want denken jullie nu echt dat ooit die folders opgeheven worden? Nou, ik voor mij geloof er geen biet van!
Maar in ieder geval bedankt voor jullie leuke en spontane reactie! Ik vind het altijd weer genieten om ze te lezen....

Goed, ander onderwerp.

Gister kookte ik voor de verandering weer eens rabarber... Dat is in dit huis een, ja, is het eigenlijk een groente soort? of zou het onder fruit vallen? In ieder geval, ik maak er altijd compote van, dus ik denk wel dat het onder de fruitsoorten valt. En die compote vindt hier altijd gretig aftrek.
Toen dacht ik: laat ik eens vertellen hoe ik hem maak. Misschien dat anderen het ook zo doen, of net een tikje anders, of misschien eigenlijk wel helemaal niet goed weten wat ze met die zure stelen aanmoeten....
Weet je wat mijn moeder vroeger deed als ze moest leren?
Ze stond dan 's morgens al heel vroeg op, en heel vroeg is echt vroeg hoor, ik wil er niet mijn hand voor in het vuur steken, maar waarschijnlijk was dat wel rond de klok van half 5. Dan stond haar vader op om aan het werk te gaan op de boerderij en dan ging mama leren. En weet je wat ze dan het allerlekkerste vond? Een rauwe steel rabarber om op te kauwen. Ik moet er nog heel vaak aan denken als ik rabarber onder handen heb. Ik moet er niet aan denken om op zo'n steel te moeten knabbelen... Mijn mond zou er spontaan van samentrekken geloof ik....

Eigenlijk stelt het allemaal niet zo veel voor hoor! Je snijdt de stelen ik stukjes van ongeveer 2 cm. Doet ze in een vergiet en spoelt ze lekker af.

Meestal is 2 of 3 keer wassen voldoende. Voor het gemak kun je ook de steel eerst wassen voor je gaat snijden, maar zelf vind ik dat altijd zo'n nattig gedoe worden.... Waarschijnlijk ben ik te overvloedig met het gebruik van water, want ik presteer het altijd om het hele aanrecht onder water te hebben plus een gedeelte van de vloer..... Tja..... het is niet anders zeg ik altijd maar als er opmerkingen over komen. Tenslotte proef je er niets van als je aan het eten bent dat ik zo veel water heb gebruikt....
De laatste wasbeurt gaat de rabarber in de pan met 'aanhangend waswater'. Dus je spoelt het af en hevelt het zo over in de pan.....En nu komt een moeilijkheid... ik weet niet eens hoeveel rabarber ik altijd kook... Meestal zo'n  10 stelen... maar ja, de ene keer zijn ze dikker dan de andere keer... ik schat in zo rond de kilo...

Dan doe ik er een derde van een zak geleisuiker bij en een zakje vanillesuiker.
Nu koken, af en toe een beetje roeren, en als het hard kookt (geen deksel op de pan) nog zo'n 5 minuten laten koken..... Dat deksel laat ik er altijd af zodat het een beetje kan indikken.....

Ondertussen maak ik een schaaltje aardbeien schoon, was ze af in de vergiet en laat ze staan totdat de rabarber gekookt is.
Als de rabarber zacht genoeg is vuur uitdraaien, aardbeien toevoegen. Meestal snijd ik ze een keer door de helft, deze keer in vieren omdat ze nogal groot zijn. Voeg ze aan de rabarber toe, voorzichtig doorroeren, en nu wachten tot de rabarber-aardbei-compote afgekoeld is.

Voor opdienen nog even voorzichtig doorroeren zodat de aardbeien goed door het rabarbermengsel ziten.
En dan?............................... smullen maar!!!!!!!!!!!!!!!
Hoe maken jullie rabarber klaar?

Eten van een plaatje

Nu ik zo'n voorraad geschilde aardappelen had, die dus echt niet in 1x op waren, moest ik toch proberen een beetje origineel te koken.
Nu is het zelf bedenken van recepten niet mijn sterkste kant, dus waarom niet even rondneuzen op het web? Het moest natuurlijk wel een gerecht zijn waar aardappels in voorkwamen... en het liefst ook de dingen die ik al in huis had. Nou, dat was niet moeilijk om daar een recept bij te vinden.
Voorraad was: 
* aardappelen
* spitskool
* verse worst
En voila... hier het bijpassende recept!

De leverworst heb ik vervangen door verse worst... hij is tijdens het braden gescheurd... (toch de warmtebron weer te hoog laten staan...) maar aan de smaak doet het niet echt veel af.

En het zag er niet helemaal zo uit als op het plaatje, maar toch...
Toen de pan op tafel kwam vroegen de huisgenoten zich af of dit echt wel te eten was....

Een vermaning richting arme landen mocht niet helpen... Ze zouden me dan wel een plezier doen en er iets van eten. Want ja, eten koken met maar een goede arm ter beschikking vergt veel van je energie. Dat hebben ze inmiddels wel door....
Zal ik jullie eens wat vertellen?
Er zat geen kruimel meer in de pan!
Nou, is het dan te eten of niet?
Ik zie nu ik even door mijn blog heenfiets dat ik al eerder een recept (klik hier) van spitskool heb gebruikt. Dat viel toen ook best in de smaak. Maar er was rijst bij in plaats van aardappels.
Tja, nu ik jullie dan niet van mijn creativiteit kan laten meegenieten van naald en draad probeer ik zo maar een beetje te babbelen...

Oudejaar...

Vol gedachten.....
Afscheid nemen van.....
Weemoedig.....

Dat zijn zo'n beetje mijn sleutelwoorden deze dagen.....

Eigenlijk heb ik ook nergens zin in.

Het is hier in het oosten eigenlijk traditie om op oudejaar 'teufelkesawond' (tafeltjesavond) te houden. Nu ben ik natuurlijk van origine geen oosterling, maar ben aardig geïntegreerd... Dus ook wij doen aan tafeltjesavond.
Wat dat inhoudt? (zie ook deze link)
Vroeger waren de mensen blij als ze een keer een stukje vlees bij het eten hadden. Dat kwam echt niet elke dag voor, misschien 1x per week... Al weken van te voren werd er 'geschranst' om toch vooral met oudejaar iets bijzonders op tafel te hebben... De hele -oudejaars-dag werd er gebakken en gekookt.... en na de kerkdienst werd er de hele avond aan tafel gezeten onder het genot van eten en drinken... Vooral het vlees was erg belangrijk!
Het was dan ook erg gezellig om met familie die avond door te brengen en zo het 'oude jaar uit te zitten'....

Nu is onze tafeltjesavond wel iets anders... hoewel ook ik een paar soorten vlees braad, maar bij ons is het ook traditie dat er aardappeltjes gebakken worden, stoofpeertjes op tafel staan, wijntje er bij, en vooral ijs na! 
En ik, grote liefhebber van ijs, vind dat altijd een hoogtepunt! En weet je wat zo lekker is? Ijs met vruchten, klaargemaakt volgens eigen recept. Nou ja, eigen... in principe komt het van mijn oma. Alleen deed zij het dan met inmaakvruchten die ze 's zomers uit eigen tuin haalde en dan weckte voor oudejaar! Tja, dat lukt mij niet, dus doe ik het met 'nep-vers-fruit'....

Wat heb je nodig?

-1 flesje zwarte bessensap
-doosje vers diepvriesfruit (of twee)
-allesbinder
-suiker

Het flesje zwarte bessensap doe je in de pan, vul hem half met water, goed schudden zodat alle sappen 'los' komen, voeg dat er bij. Naar behoefte suiker (en een zakje vanillesuiker voor het aroma), koken, binden met allesbinder tot gewenste dikte.

Haal de pan van het vuur en roer er de -bevroren-  vruchten door...
De volgende dag is het heerlijk om te consumeren, over ijs, vla, yoghurt.... wat je maar wilt!

Nu staat het heerlijk af te koelen (hoewel dat heel snel gaat met bevroren vruchten hoor)!

En in de oven staan 2 cakes voor morgen! Heerlijk bij de nieuwjaarskoffie! (ook al traditie)

Ik hoop dat jullie allemaal een goede jaarwisseling hebben en wens jullie voor 2015 alle goeds toe!

High tea

Al weken zweeft het woord 'high tea' hier door het huis...

Al weken vind ik briefjes met 'aantekeningen'.....

Onze dochter leek het leuk een high tea in de klas te organiseren.

Daarom nam ze het voortouw om iedereen te activeren iets daarvoor te doen....

Hele lijsten dwarrelden door kamer, keuken en slaapkamer....

Tja, als je in een klas met 32 kinderen zit en je wilt eigenlijk graag dat iedereen iets daarvoor doet of meeneemt, dan kost dat organisatietalent. Nu geloof ik dat onze dochter daar aardig mee 'begaafd' is. (men neme mijn Nederlands met een korreltje zout)

Ze is in haar element als ze dingen kan organiseren en vooral delegeren!

"Mam, maar ik moet óók iets doen hoor! Iets eetbaars! En niet iets van kant en klaar chocola of zo. Moet je kijken wat er op staat: chocola, stroopwafels, speculaas, cake... Is dat nou wel Engels genoeg?"

Pfft.... en zulke vragen allemaal als je hoofd er absoluut niet naar staat! 

Maar ik had beloofd een steentje bij te dragen, en dan het liefst iets 'high tea's'....

Gisteravond toen ze naar bed ging kwam de dringende vraag wat ik had bedacht of gemaakt voor de high tea van morgen....

Oeps....

In deze dagen van rouw stond mijn hoofd toch niet naar zoiets?

Maar omdat ik vond dat ik best iets kon doen -als soort goedmakertje voor de vele afwezigheid, zowel lichamelijk als geestelijk in de afgelopen periode- bedacht ik dat ik dan maar scones moest maken.

Vanmorgen vroeg ik hoe laat dat feest begon. Nou, vanmiddag pas hoor mam, dus u kunt nog de hele morgen wat maken....

Laat ik nou net vanmorgen een afspraak hebben!

Maar goed, even een receptje

 gegoogeld en gekeken hoe ingewikkeld het was. Nou, dat viel alles mee!

Om half 12 begonnen met de voorbereidingen en tussen de middag hebben we met elkaar gezellig scones gebakken!!

Nog snel een pot jam erbij

(slagroom stond op het lijstje van een ander kind) en ik denk dat ze lekker zullen smullen.

En eigenlijk was het best een goede afleiding even....

Wat eten we?

In deze hectische tijd schiet het fatsoenlijk eten koken er wel eens bij in.... Gelukkig heeft mijn gezin er veel begrip voor.
Vaak staan er 'snel klaar' recepten op het menu, of soms zelfs wel eens (wat eigenlijk helemaal tegen mijn principe is) een opwarm-maaltijd van de supermarkt....
En wat dachten jullie van de frituur? Of het opwarmen van een pizza? O, o, niet echt vitaminerijk.... Maar dat hopen we t.z.t. wel weer in evenwicht te krijgen.
Mijn moeder staat nu bovenaan! En eigenlijk moet ik zeggen dat het iedere dag een klein stapje achteruit gaat.... Het eten smaakt haar niet meer, en vaak komt alles er na een paar uur weer uit....

Vandaag was ik thuis.

Klets... de achterdeur slaat dicht... 
Boems boems, een paar grote stappen door de keuken...
"Mam...... mahammmm.... waar ben je?"
Standaard vraag als kinderen thuiskomen....

De volgende standaard vraag is: "Wat eten we vandaag?"
"Als we aardappels eten wil ik wèl lekker eten hoor"...
Uiteraard. Heb ik ooit iets op tafel gezet wat niet te eten was???
Ja, maar wat u lekker vindt (lees: gezond) hoeven wij nog niet lekker te vinden...

Vandaag kon het aller goedkeuring wegdragen....

Ik weet dat vele mensen spruitjes niet lekker vinden. Hier in huis gelukkig wèl....
Spruitjes kook ik dan ook altijd kort, met een klodder mosterd in het water... Daarbij komen dan gebakken uienringen (die ik lekker bestrooi met kerriepoeder) en een paar spekblokjes....

Heerlijk!!!

En als extra vlees was er nog rollade van een paar dagen geleden.... Het was de bedoeling dat deze versneden zou worden voor op brood, maar op de een of andere manier is dat niet gebeurd. 
Nou, ook lekker als extraatje, toch?

Nog een affo... en eten van een plaatje

Ben ik toch gister helemaal vergeten te vertellen/laten zien dat ik nóg een affo had!! Ik moet trouwens vreselijk wennen aan dat woord, ik vind het ook eigenlijk geen woord en denk er heel hard over om het maar weer uit mijn woordenboek te schrappen.
Als ik het woord affo hoor krijg ik altijd de neiging om mijn wenkbrauwen op te trekken en een vragend gezicht te zetten zo in de trant van: waar hèb je het over????
Inmiddels, met pubers en bijna pubers over de vloer en het rondstruinen op blogland, ben ik iets meer thuis in het land van de rare woorden. "Mahammmmmm, dat zijn ABSOLUUT geen rare woorden, het heeft helemaal niets met sex te maken"...... alsof daar alleen maar rare woorden over bestaan!!! Maar goed, deze verhandeling over rare woorden en woorden die ik niet snap of aanvoel zullen we maar stoppen. "Het is gewoon zinloos om daar met u een discussie over aan te gaan"..... Ja, ja, heerlijk toch, pubers?
Weet je, soms wil je ze wel achter het behang plakken, maar stiekem vind ik het ook wel weer heeeeel gezellig hoor! Ik lach me af en toe slap!! Vooral als er een stoet om de tafel zit te debatteren!!

Maar nu mijn vergeten affo!!
Ik snap wel waarom ik 'm vergeten ben! Vast niet omdat de kleur niet opviel!! Maar wèl omdat ik 'm niet meer in huis heb!!

 Ik heb ooit eens, toen onze dochter nog klein was, een serie glanskatoen goedkoop op de kop getikt. Ik was die hele serie al lang weer vergeten totdat ik een kastje ging uitmesten! Daar kwam warempel een zak met roze aan!!! Tja, nou, wat moet je daar mee?
Het boek haken en kleur bood uitkomst! Ik ging 'spiraal'haken en later blaadjes haken en zo kwam dit kussen tot stand! Het is een heel leuk karweitje om te doen. Voordeel is: je hoeft de lamp 's avonds niet zo vroeg aan te doen... Deze kleur haakt zichtbaar zal ik maar zeggen.

Al gauw was ie af. Maar ja, wat toen? Ik wilde dat ding zelf absoluut niet hebben!! Totdat!! Ja, ja, schrik niet, mijn schoonmoeder (!!!!! 86 jaar!!!!) vond het een pracht exemplaar!! Nou, wat doe je dan als liefhebbende (??) schoondochter? Je geeft het haar gauw mee naar haar eigen bank!!
En nu ligt het dus daar te schitteren op de bank. En iedereen die ook maar naar het kussen kijkt krijgt direct te horen: Ja, dat heeft m'n schoondochter gemaakt!
Nou, of ik dáár nu zo blij mee ben....

Goed, dat was dat!

Ik wil jullie nog iets vertellen.

Wij hebben gister van een plaatje gegeten!
Van een plaatje gegeten zul je je afvragen?
Ja, dat betekent dat ik een recept heb gekookt van een papiertje en dat het eten toen het op onze borden lag er net zo uitzag als op het plaatje!! Nou, en dat wil wat zeggen hoor!! Hoe vaak lijkt het helemaal niet op het plaatje....
Jammer dat ik gister geen foto van onze borden heb genomen, want dat zou hetzelfde opleveren als dit:

Bovendien was het ook nog eens lekker en vrij simpel te maken!!
Het enige nadeel was dat de hele familie 's avonds nogal winderig was..... en STINKEN!!! brrrr.... blij dat er niemand onverwacht over de vloer kwam.

Hier nog even het recept. Je kunt het ook vinden bij allerhande...

Nou, dat was het weer voor vandaag!!
Nu snel aan de poets! En tussendoor nog even blogjes kijken/lezen!!

Daarna overblijfmoeder en dan is de vrijdag al weer een eind op streek.

Tot later!!
Liefs,
Marian