Verbaasd... en even wat laten zien

Eigenlijk ben ik een beetje beduusd van al die lieve reacties die ik op mijn vorige blog kreeg.... Dat had ik helemaal niet verwacht! Maar het heeft me wel goed gedaan!

Degenen die mij volgen op Instagram (mariancreahoekje) hebben wel gezien dat ik best nog wel het een een ander bij elkaar sprokkel.... Stilzitten is nl niet echt iets voor mij. Ja, stil zitten in die zin dat ik dan aan het handwerken ben!

Daarom leek het me toch wel leuk om jullie te laten zien dat ik echt wel bezig ben....
Ik kocht het boek Haak je happy laatst. Daaruit maakte ik twee keer een sterkussen (ik kan de foto's zo gauw niet weer vinden op de laptop) en daarin stond ook een 'confetti-deken'. Daar werd deze gemaakt van allemaal granny's met een stip in het midden.
Toen ik de eerste vier granny's had gehaakt vond ik het saai als ik bedacht dat ik er zo nog 20 of zo moest haken....
En dus ontstond de confetti-a-la-Marian....

Deze deken heb ik in een voor mijn doen zeer korte tijd gehaakt.... 
Af en toe was ik natuurlijk ook wel eens gefrustreerd, of boos, of verdrietig, of zag ik het echt niet meer zitten, zowel qua problemen die er zijn als met het haken.....

Deze foto was toen ik eigenlijk moest stoppen omdat mijn garen op raakte maar ik het veel te leuk vond om er mee verder te gaan.... Dus is de rand vrij breed geworden...

Hier ligt ie nog even te pronk voor het oude theekastje waarin een theeservies staat et groen... De kleurencombi vind ik zo mooi....
Ben trouwens helemaal een beetje op de groenige toer....

Verder was ik gestart met de ruiten deken van..... oh.... ik weet het niet meer....

Ruim 100 ruiten haken was niet zo moeilijk... Dat deed je snel even tussen door. Maar ja..... dan he....
Het was best even uit figulieren hoe dat het makkelijkst kon... Ik geloof dat ik het nu ontdekt heb...
Gewoon rijen aanhaken...

Hier ben ik ongeveer op de helft....

Nou, lieve mensen, ik hoop dat ik jullie weer een heel klein beetje bijgepraat heb.
Tot de volgende keer!
Ik struin al wel weer wat op blogland rond, maar reacties plaatsen heb ik nog niet veel puf in.
Dit blogje heb ik ook 3x over gedaan.....
Maar ik hoop terug te komen.
Straks ga ik eerst nog verhuizen (in januari 2017) en daarna zal er vast weer tijd komen om te bloggen! Ik hoop tenminste dat ik dan weer zo ver ben dat ik het weer echt leuk vind! Dat ik genoeg energie heb om weer gezellig rond te kijken en te praten!!

Liefs,
Marian

Over omslagdoeken en breien...

Het begint een beetje eentonig te worden, ik weet het, maar ik ben gewoon in de 'omslagdoeken-haken-fase' geloof ik....
Maar de, nou ja ik wil niet overdrijven maar weet niet goed hoe ik het anders moet zeggen, drama-vakantie-omslagdoek zal ik maar zeggen heeft zijn voltooiing bereikt!!
Ja, ja, alleen nog draadjes wegwerken en blocken.

Hier was juffrouw eigenwijs bezig en kwam er achter dat ze garen te kort had....
Ik kreeg leuke reacties en een tip van Corrie om de laatste toer de bloemetjes iets kleiner te maken. Nou, ik aan het rekenen.... en nog eens rekenen... De blaadjes waren oorspronkelijk en in de eerste twee toeren van de rand van 6 steken per blad, dus dat was 3 x 6 = 18 steken. Nou, als ik dan eens 3 x 4 steken zou doen, dan won ik 6 steken per bloem. Rekenen.... rekenen.... rekenen... (zonder telmachine hoor! Onze generatie heeft nog heus hoofdrekenen geleerd. Alleen gebruikte ik een papiertje om de getallen te 'onthouden') en ik had berekend dat ik precies uit zou komen als ik de blaadjes dus van 4 steken zou maken.

Aldus geschiedde... Uithalen is zo gebeurd (1 toer dan hè), dan begint het. Tot iets over de helft gaat het allemaal zonder nadenken. Maar daarna begon de spanning toch wel iets op te kruipen.... Telkens keek ik naar het bosje uitgehaalde garen.... Was het nog een redelijk hoopje? Of kromp het wel heel erg hard? Nou, ik dacht dat het meeviel.

Helaas..... het viel niet mee! 
Op deze foto zien jullie de draad hangen waar ik 'uitgehaakt' was..... Zucht.....

Maar om nu weer uit te halen..... Ik was er een beetje klaar mee.
Dus..... grabbelen in voorraad oud garen....

Dat valt niet mee om dan de kleur te vinden die je hebben moet! Maar uiteindelijk vond ik een bol 12 draads garen (er zat geen etiket om en het was al uitgetrokken spul, dus vraag me niet wat het was). dat het beste in de buurt van de kleur kwam. Maar ja, 12 draads garen.... dat was natuurlijk veel te dik!

Oke, hoeveel heb ik nodig? Eerst dus maar met dat dikke garen tot het einde gehaakt. Toen weer uitgehaald en de draad (jaha.... het was nog 5 meter!!!!!) gesplitst tot ik dacht dat hij even dik was als mijn unicat! Unicat is 4 draads, ik heb met 5 draden verder gehaakt.....

Tja.... en dan nu nog even over dat breiwerk van mijn vorige blog....
Dat kwam ik dus tegen toen ik op zoek was naar het bijpassende garen!
Nou, ik kan je vertellen: dit wordt geen omslagdoek hoor!
Het is ook geen spectaculair iets.....
Ooit las ik op een of andere blog (ik weet werkelijk niet meer waar, anders zou ik even linken) en het is ook al heel lang geleden over een "10-steken-deken"... Google is altijd heel gewillig en ik vond dus de techniek. Leek me leuk om eens te proberen.

Ik had nog een voorraadje soft lila liggen en begon.... Oke, ik had het al snel door en vond het wel grappig... Maar die kleur....... echt niks voor mij. Ik snap ook niet hoe ik aan dat voorraadje kwam.... Maar ach, het was leuk om te doen.... Vervolgens, als de lol er af is beland het nog wel eens in een hoekje voor "ooit" of "als ik eens echt niet meer weet wat ik zal doen"....
En nu kwam ik het weer tegen, met nog anderhalve bol lila... Ach, dacht ik: effe opbreien en dan heb ik weer een dekentje voor "verre oorden".... 
Maar nu blijkt dat de afmetingen wel erg summier zijn. Dus van de week toen ik toch bij de Zeeman was heb ik gezocht naar lila....

Dat was er wel, maar heel ander lila dan dat wat ik thuis had. Ik kon zelfs zonder draadje bij me nog wel zien dat dit een heeeeeel ander verfbad was. Tja.... oplossing uit de lucht graaien..... Er lag nog wel heel licht lila.... Dus heb ik dat maar meegenomen. En nu brei ik er af en toe een stukje aan. Vind het ook jammer om het zo te laten liggen. En uithalen?
Wat moet ik er dan weer van maken? Nog een omslagdoek?????
Ach ik brei gewoon een toertje verder....

Op reis naar....

Tijdens mijn depressie waar ik midden in heb ik het gevoel op reis te zijn naar het licht.
Omdat ik niet zulke moeilijke bezigheden wil hebben en gedachteloos wil handwerken heb ik een simpel patroontje gezocht....
Achter in een vergeten hoekje lagen nog 4 bollen Fenna garen, ooit een keer in een opwelling gekocht, maar nog steeds zonder bestemming.
Ik haakte deze in mijn uurtjes waarin ik bewust wil nadenken over de dingen uit het verleden....

Het is de steensteek geworden. Ik geloof tenminste dat hij zo heet.... De afmetingen zijn niet erg groot, dus het zal wel voor een kinderbedje worden....
De rand haakte ik met een restje Stylecraft.

Het is een moeilijke periode voor me, maar ik werk er aan om uit het dal te klauteren... op weg naar lichtere tijden....
Na mijn vakantie hoop ik dat ik weer meer zin heb om te bloggen. Helaas heb ik daar nu ook niet veel puf aan. Maar ik weet dat jullie me begrijpen en de tijd en ruimte geven om terug te komen.
Dank altijd weer voor alle lieve en bemoedigende reacties. Ik waardeer ze!
Voor degenen die, net al ik, de vakantie nog te goed hebben: een hele fijne periode toegewenst. En degenen die het er al op hebben zitten; ik hoop dat jullie een fijne tijd hebben gehad en weer genoeg energie hebben om de komende periode dat te doen wat jullie graag willen of misschien wel moeten.

Een beetje van dit en een beetje van dat....

Voor mijn gevoel is het even geleden dat ik een blogje heb geschreven.
Ik zal je eerlijk vertellen: ik heb er ook niet veel zin in. 
Te veel andere dingen...
Te veel gedachten....
Te veel .....
Er gaan dagen voorbij dat ik geen computer aankijk!
Dus mensen: sorry als jullie normaal bijna altijd reactie van me krijgen en nu niet. Het ontbreekt me gewoon aan energie.
Maar omdat jullie altijd massaal meeleven wil ik toch even iets laten 'horen'...

Wat vinden jullie van deze roos? Toen we vorige week bij ons ouderlijk huis waren viel het zo op dat hij zo mooi en uitbundig rondom de pergola bloeide....

Wat zou mama hiervan genoten hebben. Ze kon toch zo genieten van haar tuintje...

Als het maar even kon zocht ze een plekje in de zon op om toch maar even koffie te kunnen drinken....
Het huis is verkocht, dus zijn we nu heel erg druk om de laatste dingen er uit te halen en een plekje te geven.... We hadden er nog een aantal meubels in laten staan maar ja... die moeten er nu wel uit.
En ze moesten ook nog eens een reis van 160 km maken... (een gedeelte dan hoor,)
Nu staat de eethoek met salontafel bij mij... Soms geeft het erg veel emoties, soms kan ik met een glimlach over de meubels heen strijken en denken: mam, als u het wist geloof ik dat u er ook nog blij mee zou zijn dat het hier stond...

Verder zette ik nog wat steekjes op mijn 'proef-DJ'. Het heeft grote vorderingen gemaakt tijdens de voorbereiding herexamen natuurkunde .....

Zo opgevouwen past ze nog precies in het bakje....
Ik denk dat ik er nog 1 rij omheen borduur. Niet omdat dat ik twijfel OF ik aan dit project ga beginnen (alleen twijfel ik nog over WANNEER ik aan dit project ga beginnen) maar gewoon omdat het dan een leuker formaat heeft om er iets mee te doen....

Verder haak ik nog af en toe een paar toeren aan mijn overzeese project.... Maar als ik zie hoe veel draadjes ik straks nog af te hechten heb zou ik het spontaan in de hoek gooien....

Het blijft een lekker patroontje.... 
Ik weet werkelijk niet hoe ik er aan ben gekomen, maar zo ziet het er uit: 
Voor de liefhebbers, maar weest gewaarschuwd: veeeeeeeeeeel draadjes afhechten hoor!

Zussen......

In dit bericht liet ik jullie zien dat ik een deken voor mijn zus had gehaakt...
Nu heb ik in het overzeese (Nieuw Zeeland) nog een zus wonen die wel de meeste tijd van het jaar mooi weer heeft, maar toch ook wel avonden op de veranda zit dat er een fris briesje van zee waait. Dan is het heerlijk om onder een plaid weg te kunnen kruipen.....
In dit bericht liet ik jullie de start voor een deken voor haar zien. Dat was toen we samen een paar dagen weg waren geweest.... Daarna is het in de bak blijven liggen..... af en toe kwam het er eens uit en haakte ik twee toertjes... Het patroontje heb ik echt uitgezocht voor haar.... Als ik er overheen kijk vind ik het net kabbelende golfjes.....

En zij woont aan de zee... met altijd de kabbelende golfjes.....
De kleuren heeft ze zelf uitgezocht... Maar degenen die mijn blog al langer volgen zullen dit al wel begrepen hebben.... Ik denk ook dat daarom dit project niet hard opschiet.
Maar nu heb ik hem weer 'voor de draad' gehaald. Het past eigenlijk ook precies in het kader van de creatieve kwartiertjes... Twee toeren past precies in dat tijdsbestek.

En eigenlijk heb ik er geen haast mee om hem af te maken. Als ik die schouder niet had gehad dan was het een ander verhaal geweest. Mijn zwager is nl in april 4 weken in Nederland geweest. Dan had ik hem graag aan hem meegegeven. Maar dat was helemaal 'nicht im frage' door mijn schouder. En nu hoorde ik van mijn zus dat haar dochter van plan is om volgend jaar een trip naar Nederland te maken.... Nou, mooi toch?

Maar kijk eens hoeveel draadjes is straks af te hechten heb......

En deze bollen moeten allemaal nog verwerkt worden.....

Ik ben dus nog wel even bezig.....


Het heerlijke aan dekens haken vind ik dat je het telkens weer even kunt oppakken... bijna gedachteloos verder kunt haken.... en ondertussen groeit je project toch...
Dit vind ik altijd een vorm van 'praten en breien' dat heel goed te combineren is!

Eigenlijk heb ik altijd wel zo'n project onder handen. Jullie ook?

Creatieve kwartiertjes-project

Toch valt het me nog mee hoeveel kwartiertjes je kunt pakken op een dag.... Het was in eerste instantie een kwartier per dagdeel. Maar het is nu al iets genuanceerder geworden; een kwartier tot 20 minuten (en dan kun je precies zo'n blokje afgehaakt hebben als het een beetje meezit) per keer. En daar moet dan wel een paar uur tussen zitten voor het volgende creatieve kwartiertje weer 'mag'....
Ik merk dat het ook kàn. Niet altijd, maar wel steeds vaker....
Ik ben er dankbaar voor.

Het stapeltje groeit gestaag.
En een goede kijker ziet ineens geel daar tussen door...
Klopt, kijk maar:

Met geel haak ik er een deken van..... Liever had ik een iets zachtere kleur geel gehad, maar helaas... Zeeman is niet zo heel erg uitgebreid in zijn kleuren.....
Ik heb er een soort schema van gemaakt hoe ik ze aan elkaar wil hebben.

En nu streep ik telkens af wat ik al gehaakt heb... En dan af en toe weer eens een paar blokken aan elkaar maken. Voor de verandering zullen we maar zeggen. Anders wordt het ook nog een saai project...

Het is de eerste keer dat ik blokken op deze manier aan elkaar maak en erg veel handigheid heb ik er nog niet in. Eigenlijk zou ik het logisch vinden om een rij te maken en dan aan de vorige rij vast te haken. Maar op de een of andere manier lukt met dat niet zonder 88.000 draadjes te hebben om straks af te hechten. En aangezien dat nu niet echt een hobby van me is......

Hierr nog even de kleurtjes bij elkaar.

Nagenieten

We hebben een paar heerlijke dagen gehad!!
De start was iets minder.... 70 km van huis deden we even een tussenstop op de parkeerplaats.... Zien we tot onze verbazing dat we een lekke band hebben!!

Nou ja... het euvel was snel verholpen en met de 'thuiskomer' zijn we verder gereisd. Op de plaats van bestemming hebben we een Kwikfit opgezocht en de band maar even laten maken.
Donderdag was het stralend weer en hebben we een fikse strandwandeling gemaakt! Eerst maar tegen de wind in, dan valt de terugweg altijd mee. Heerlijk van het zonnetje genoten tegen het duin uit de wind in de zon. Het was er goed toeven!

Vrijdag was een mooie zonnige dag, maar met een vreselijk koude wind. We zijn naar Alkmaar

geweest, maar het was te koud om op een terrasje te zitten. Ik had me verheugd op de kaasmarkt, maar helaas... die start pas in april.
Eind van de middag nog weer een lekkere strandwandeling gemaakt... Oh... wat mooi was die zon!

Dat mijn aardrijkskundig inzicht iets te wensen overlaat zal ik jullie vertellen... Ik wilde graag de deken bij mijn zus langsbrengen. Maar manlief keek me aan of ik wel helemaal goed bij mijn hoofd was! Wil je dat echt? Wil je echt zo'n 80 km omrijden om even die deken bij je zus te brengen?
Uh.... nou, laat maar. Ik ga er wel een andere keer een dagje naar toe....
Maar nu weer thuis valt het niet mee om de draad weer op te pakken.... Het was heerlijk, ik was ook heel blij dat we zaterdag weer thuis waren, de kinderen hebben zich heerlijk vermaakt en zijn gruwelijk verwend door oma (nasi, pannekoeken, en alles wat ze maar lekker vonden werd voor hun gekookt), maar iedereen was weer blij dat we bij elkaar waren!
Stiekem ben ik nog een beetje aan het nagenieten......
Ondertussen ben ik aan een nieuwe deken begonnen, voor mijn andere zus....

Het zijn echt de kleuren waar zij van houdt......

Deken voor mijn zus

Al een hele tijd haakte ik telkens een paar toeren aan de deken voor mijn zus. Telkens een stukje, en opeens is ie dan toch af!

Waarschijnlijk leidt onze reis aanstaande donderdag wel langs haar huis en kan ik 'm gelijk afleveren. Daarom heb ik vanmorgen maar even een paar foto's gemaakt.

 Hij is ongeveer 120 cm breed en 150 lang geworden.... Heerlijk om onder weg te kruipen op de bank...

Het patroon vond ik hier (klik) en heb net als Karin ook met Stylecraft gehaakt.

Heerlijk patroon wat je na een paar toeren gedachteloos haakt.....

En wat zo mooi is vind ik, dat de voor- en achterkant hetzelfde zijn! En, ook niet onbelangrijk, je hebt een kaarsrechte zijkant!!

Het is hier schitterend zonnig! Hopen dat dit weer een beetje aanhoudt zodat we donderdag, vrijdag en zaterdag een beetje van het mooie weer kunnen genieten! De kinderen vinden het wel interessant dat papa en mama samen weg gaan! Dus die zorg probeer ik van me af te zetten en me te verheugen op dit uitstapje!

Deze gaat in ieder geval mee! Mochten we niet langs mijn zus gaan, dan heb ik er zelf wellicht deze dagen nog plezier van.
En weet je, hij staat zo mooi bij dit kussen. Dat heb ik vorig jaar voor mijn moeder gemaakt. Maar nu is het meegegaan naar mijn zus..... Dezelfde kleurencombi....

Update "moeder-project" (1)

Tja, en dan had ik me voorgenomen om in de herfstvakantie dat project voor mijn moeder af te maken.... Het is niet gelukt!

Ten eerste niet omdat mijn moeder op bezoek is geweest, dus moest ik het een beetje onder de bank schoffelen en mijn andere project 'te kijk' leggen zodat ze vooral niet wist dat ik voor haar bezig ben....
En ten tweede omdat het toch tijdrovender is dan ik had ingeschat!
Ten derde kwam er nog bij dat mijn zwarte wol -waar ik de rand mee haak- op was en ik in de vakantie geen nieuw kon bestellen -geen beschikking over internet om bij de breiboerderij te bestellen-, maar als het goed is komt dat vandaag weer binnen....

En tot slot was ik er nog niet helemaal uit welke rand ik er omheen zou doen... Heb inmiddels een rand gevonden op het blog van Elisabeth (klik hier) van haar meebreideken en dat lijkt me wel wat. Alleen brei ik de rand apart en zet 'm er later aan.

Want ik weet nog niet of ik nog met grijs tussen de vlakken zal 'werken'..... Oh... in mijn hoofd is de deken al drie keer af geweest, maar dan wel drie keer anders!
Maar het komt allemaal goed.

Groetjes,
Marian.