Chaotisch --> lijstje

Soms, weet ik van mezelf, ben ik super chaotisch.
Dan kan ik er geen begin of eind aan vastknopen. Dan kan ik maar geen goede indeling van mijn dag krijgen... Dan wil ik zó veel!
En eigenlijk ben ik een mens van lijstjes.... Dat werkt bij mij meestal het beste.
Soms heb ik zelfs dagen dat ik bijna van uur tot uur een lijstje maak...
Zo'n dag is vandaag!
Ik werd al met moeite wakker... voelde gewoon dat dit -lichamelijk- geen goede dag voor mij zou zijn. Daar leer je door de tijd heen wel mee omgaan, dus... toen dochterlief als laatste de deur uit was, en ik al een kwartier rondgelummeld had werd het tijd om mezelf 'aan te pakken'....
Kijk, dit is mijn lijstje voor vandaag:
* vaatwasser inruimen en aanzetten
* douchen en aankleden
* was opvouwen
* even mail bekijken
* vaatwasser uitruimen
* nadenken over het eten van vanavond
* koffiepauze (evt. achter de computer)
* boodschappen doen, alleen het noodzakelijke
* boodschappen opruimen
* voorbereiding voor het avondeten
* pauze, evt. even handwerken
* was opruimen in de kast
* lunch klaarmaken
* stofzuigen
* wc's schoonmaken
* pauze evt. handwerken of achter blogland
* planten verzorgen
* schoeisel voor en met dochterlief kijken, liefst kopen
* winterjas proberen te scoren voor dochter
* eten koken
* contactavond school
* glaasje wijn
* naar bed

Ik weet, het is een zeer gedetailleerd lijstje, maar als ik dat voor vandaag niet doe, dan weet ik wel hoe het gaat: overal aan 'voelen', rondlummelen en uiteindelijk niets doen en daardoor een hekel aan mezelf krijgen....

En weet je, als ik dit lijstje vandaag nu eens (bijna) helemaal af kan vinken, dan heb ik een dikke plus verdient!

Werken jullie ook wel eens zo? Of heb ik een gekke afwijking?
Nou ja, afwijking of niet.... ik voel me er - meestal - prettig bij op dagen als deze.

Zo maak ik ook vaak lijstjes voor mijn crea-bezigheden.... Gewoon een soort volgorde van wat je deze week denkt te gaan doen.... En vaak werkt dat ook best goed! Door deze lijstjes blijft het leuk en afwisselend.... Ah ja.... ieder z'n ding, toch?

Orde

Nu ik helemaal in de ban ben van het borduren heb ik eigenlijk wel een probleempje....
Ik heb een zak waarin ik mijn borduurstrengetjes bewaar, maar eigenlijk is dat best een rommeltje... Telkens de zak op z'n kop, alle strengetjes over de tafel.... losse draden die nog half aan een strengetje bungelen, want ja, je gooit die losse draadjes ook niet weg en je wilt ze bij de goede kleur houden... Sommige kleuren kunnen zo op elkaar lijken hè?
Eigenlijk begin ik me aan mijn eigen rommel te ergeren.
Tijd voor nadenken dus!!
Hoe doet iedereen dat?
Ik zag wel eens van die mooie bakken waarin alles zo netjes gesorteerd lag.... keurig op kaartjes....
Ik was al eens begonnen om zelf stevig papier te vouwen en daar de draadjes o te winden. Maar op de een of andere manier bleef dat altijd maar bij een paar.... en het was nòg een rommeltje...
Maar nu heb ik dan toch maar eens een begin gemaakt met de ordening: ik heb kaartjes besteld. Ik wist niet eens dat die er waren. Vroeg me wel eens af hoe iemand toch altijd van die mooie gelijke kaartjes had..., maar nooit verder nagedacht....
Af en toe eens rondstruinen op het grote WWW brengt toch wel eens goede dingen!
Alleen vraag ik me nu af, hoe doen de meesten dat?
Een nieuw strengetje gelijk op zo'n kaartje winden? Of pas als je er mee klaar bent?
Ik weet het nog niet....
En zo'n mooie bak heb ik natuurlijk ook nog niet, maar daar vind ik vast nog wel wat op....
Voorlopig eerst maar weer eens verder borduren.....

Merklap via Marjan (4)

Zo... het 'huiswerk' voor deze week is ook weer klaar!
Geeft zo'n heerlijk voldaan gevoel!

Weet je wat ik zo leuk vind aan dit project?
Het is goed bij te houden! Het is niet veel en je weet dat het met een aantal weken weer gebeurd is, dus dat het binnen een afzienbaar tijdsbestek af kan zijn....

Ik vind het heerlijk om te doen! En omdat ik met 4 kleuren werk is het telkens weer leuk om de mooiste combi uit te zoeken.... Eerst ga ik dan de strengetjes bij elkaar leggen die ik denk dat ik wil combineren deze keer. 



Daarna kijk ik of het in het geheel een beetje uitkomt... Niet te vaak achter elkaar dezelfde combi... en er moet vooral geen regelmaat in het kleurgebruik zitten.

Zo kan ik nu al lopen denken over de letters... Met welke kleur ga ik dat doen?? 



De ene keer denk ik dit en de andere keer dat.... Gelukkig is het nog niet zo ver dat we daar al zijn... Want dan moet ik wel beslissen! En dat kan ik -nu nog-  niet!!
Als op maandag de randjes er weer op staan heb ik zo iets van: Jippie, ik mag weer!

En dat terwijl ik toch ook nog steeds en regelmatig aan mijn andere randjes per week werk! Alleen vind ik dat wel een hele klus.... Ik was gewoon enthousiast geworden van die randjes, maar had me niet gerealiseerd  dat het zo'n groot project werd....

Het wordt wel mooi, maar ik kan het niet goed overzien! Ik heb zo iets van: Moet je kijken hoe een groot stuk nog 'leeg' is! En dat moet je niet doen, dat weet ik, je moet kijken naar wat je al hèbt! (Tja, dat moeten we met wel meer dingen in het leven..., maar dat is iets heel anders)


Maar goed... zo hebben we altijd wel iets wat ons bezighoudt. En ik denk dat dat ook goed is. Maar het moet wèl hobby blijven! En daarom maak ik me er ook niet zo druk meer over dat ik 'pas' bij randje 47 ben terwijl we geloof ik nr 70 al hebben gekregen..... 
Eerst 'rechtvaardigde' ik mezelf door te zeggen dat ik ook pas 2,5 maand later 'ingestroomd' ben, maar dat is eigenlijk ook maar gewoon kwats! 

Een heel oud gezegde:
"Doe wat je hand vindt om te doen" vul ik zo aan: "en houd vooral je eigen tempo aan, dat geeft het beste gevoel van welbevinden!!"
Wijs hè? Ik probeer het dan ook steeds mezelf voor te houden!

Tas

"Hoi mam......"
"Hé meisje, hoe was het op school?"
"Goed! Wat eh.... oh.... (zucht).... zit ze te bordúren!!!"
"Ja, èn? Dat kon nog mooi even voor je thuiskwam...Zullen we even wat drinken?"
"Ja, ik schenk zelf wel even in.."
Al mopperend verdwijnt dochterlief naar de keuken, over moeders die dat gewoon allemaal niet snappen! "Gaat ze zitten bordúren, en mijn tas is nog steeds niet klaar.... Snap je toch geen biet van!! Dat doet ze toch zo even..."
"......"

Gelukkig kon ik er om glimlachen, want......
De tas was -op een oor na klaar-....
Gisteravond toen mevrouwtje al lang naar dromenland was vertrokken legde ik de laatste hand er aan.
Ik moet zeggen dat het klusje me best meegevallen is...

Madam wilde er graag iets van 'hartjes of zo' op.... Nou, dit leek mij een goede oefening voor -zoals ik het maar gewoon altijd zeg- het 'inhaken' wat tegenwoordig onder de haaksters best in is.....

En zoals je ziet kan de map er mooi in....

Opdracht was wèl dat er 'handvaten' aan de tas moesten..... Ik heb maar een beetje gekeken hoe dat bij de welbekende AH-tas was (want dàt bedoelde ze)  en daar maar een beetje naar nagemaakt... 

Van het restje kon ik nog net een (nutella)pot omhaken...

De lichte kleur is helemaal opgegaan. En de donkere kleur is op een lange draad na ook helemaal opgegaan! Geen restjes dus! Ook wel eens fijn.

Ik gebruikte voor dit tasje (35 cm breed en 32 cm hoog) 2 bollen hawaii donker en 1 licht, haakte op haaknaald nr 6... Het is een geheel eigen ontwerp.

Ik ben trouwens wèl benieuwd wat ze van het eindresultaat vindt... dat heb ik haar vanmorgen maar niet meer laten zien, anders kwam ze -denk ik-  nog te laat op school.... Maar de tas hangt aan de buitendeur zodat ze hem straks direct ziet! Spannend vind ik zulke momentjes altijd wel, hebben jullie dat ook?

Zo, en dan mag ik nu denk ik wel weer een poosje borduren......

Geklutst

Niet vaak heb ik me zo 'geklutst' gevoeld als vandaag! Eigenlijk ben ik nog te moe om creatief met naald en draad te zijn... Terwijl dat toch altijd zo rustgevend is voor mijn geest..... 

Hoe dat komt?
Wel, 'mijn mannen' wilden naar . Nou, oké, dat snap ik wel als je regelmatig je hengeltje hier en daar uitgooit...
Dus kwam ik op het idee om dan (zogenaamd om kosten te besparen) het parkeergeld niet aan de fair te besteden maar door mij! Ik zou hun afzetten en dan doorsjezen naar mijn moeder... Dat is ongeveer een half uur van dit spektakel vandaan...
Nou prima! Dames en heren trokken dus weer eens gescheiden op!
Nog geen 10 km van ons huis vandaan.......... Balen dus! Wat doen we, aansluiten of een 'aangepaste route volgens tante Tina van de tom tom' volgen? Tja, achter aansluiten vergt wel erg veel van ons incasseringsvermogen, vooral als je nog maar net onderweg bent....
Oké, omrijden dus...  Mooie landelijke route, maar geen mens genoot er van... het was zo mistig!!! En de zon kwam er ook nog niet echt door....
Goed, dus op weg.....
De mannen afgeleverd en de dames door naar moeders!
Die was natuurlijk super blij met zo'n onverwacht bezoekje!!
Halverwege de middag maar weer terug, want om 5 uur was de fair afgelopen en meestal is onze ervaring als je tot het laatst wacht dan is er haast geen doorkomen aan. Dus liever werden ze iets eerder opgehaald.....
Prima, half uurtje van moeders vandaan moet dat te doen zijn...
Wat kom ik nu weer tegen? Knooppunt Deil afgesloten! (niet op van a naar beter gekeken nauurlijk)
Dus..... volg de borden!



Ik heb het gevoel dat ik half Nederland door gecrost ben om maar daar te komen waar mijn mannekes waren!
Na een fikse omweg kwam uiteindelijk alles goed!
Maar dat verklaart denk ik wel waarom ik me geklutst voel...

Heb mijn randjes wèl voor me liggen, maar of ik er veel aan zal doen?????

Ik ben inmiddels al bij randje 47 aangekomen, maar ik denk dat ik daar vandaag wel blijf steken....

Ach gewoon er naar kijken kan ook geen kwaad, dacht ik...

Ik wens jullie allemaal een heel fijn weekend!!