Babydeken

In mijn vorige blogpost liet ik jullie een begin zien van mijn babydeken in wording. Deze maak ik voor mijn schoonzus die (weer) oma hoopt te worden  in december....
Inmiddels ben ik al een heeeel stuk verder; elk vrij momentje haak ik er aan verder....

Het wordt al een heuse deken....
Het patroon vond ik hier (klik)...
Al hakend ontdekte ik dat ik waarschijnlijk met de lengte niet goed uitkom....
Het patroon telt 96 toeren.... en dan ben ik echt nog niet aan de 80 cm...
Ik heb nu het volgende bedacht: waarschijnlijk moet ik er een toer of 14-15 bijhaken... Nu heb ik bedacht: 96 : 2 = 48. En 14 : 2 = 7. Als ik nu 48 - 7 doe is dat 41. Dus begin ik bij toer 41 of 42, daar in de buurt, tot toer 55 of 56 of 54...
Dan heb ik toch de deken in zijn geheel verwerkt en hoef ik niet zelf te goochelen met toeren en kleuren.... ;-)
Gemak dient de mens, toch?

Hier ligt ie mooi te wezen op m'n stoel.....

Oh ja, weet je wat ik ook nog ontdekt heb?
Ik heb het garen via Marktplaats (klik hier voor de link) besteld.
Vlotte levering, moet ik echt zeggen, netjes verpakt ook en het is prima garen.
Alleen....
Ik vond dat mijn wit harder ging in verhouding tot de andere kleuren....
Ik ben nu al aan m'n derde bol wit bezig en de andere kleuren zijn pas op de helft van bol 2...
Toch eens de etiketten bestudeerd....
Alles leek hetzelfde.
Maar wat is er nu aan de hand?
Alle garens hebben 4 draadjes en het witte garen heeft 6 draadjes.
Er staat op het etiket wel dat alle bolletjes ca 120 meter zijn, maat dat waag ik te betwijfelen....
Waarschijnlijk is er met de weegschaal gemeten.....
Nou ja, ik hoop 'uit' te komen, maar jammer vind ik het wel....

Vakantie

Vakantie is:
* de hele week in de war zijn met de dagen
* een dag naar je zus gaan en veeeeel later thuiskomen dan gepland
* naar de uitverkoop van boeken van Uitgeverij de Banier gaan

waar het supervol was.... en daar ook nog eens iemand spreken die je tas herkent, gewoon omdat ze die op je blog heeft gezien. En waar het bovenste boek gesigneerd werd door de schrijfster
* rommelig eten
* ongeplande dingen doen
* een nieuw ongepland handwerkproject beginnen

*
* 
en zo kan ik nog veel meer dingen opsommen.

Maar vakantie was bij ons ook:
van twee mensen die me heel na staan (1 van 48 en 1 van 33) horen dat de kanker waar ze al een hele tijd tegen strijden en waarvan gezegd was dat het weg was horen dat het NIET weg is. En dan ook nog eens zo dat er waarschijnlijk alleen maar levensverlengend behandeld kan worden.....
Daar ben ik erg verdrietig over...

Het ongeplande handwerkobject is een opdracht. Leuk om te doen, maar ik heb er 'haast' mee. Het is voor het kleinkind van m'n schoonzus dat in december als het goed is geboren wordt....
Tipje laat ik zien

Heel leuk om te doen, al zijn het niet de kleurtjes die ik zelf gekozen zou hebben voor een babydeken.
Het is ook geen patroon van mezelf..... ergens op het www opgescharreld. Zal als het af is de link er bij plaatsen.

Dus ja, het inbreien moet maar weer even wachten..... ;-)

Inbreien, ja, sorry, alweer...

Het kussen is klaar.....
Even proberen of het past..... (om een oudje)

Valt me niet tegen....

Aan een kant heb ik het gewoon aan elkaar gebreid.... je weet wel, met 3 naalden.
Inmiddels heb ik een nieuw binnenkussen gehaald en moet ik de draadjes nog even wegwerken en vastnaaien....
Inmiddels ben ik iets 'wijzer' geworden... elke drie à vier steken brei ik de andere draad mee.... hoewel ik nu weer een beetje bang bent dat je dat aan de voorkant kunt zien straks....

Nou ja, oefening baart kunst.....

Of ik uiteindelijk al die kussens neer ga leggen begin ik me wel af te vragen hoor.... Maar ik wil zo graag netjes kunnen inbreien.....

Want dat ding van Wieke lacht me de hele tijd toe, maar dan wil ik wel een beetje fatsoenlijk kunnen inbreien.....

Want weten jullie dat inbreien (en dus veel tellen) therapeutisch werkt? Als ik moet tellen kan ik niet prakkiseren....

(in)breien en (in)haken -2-

Omdat het zo leuk was ben ik verder gegaan met, ja ik blijf het maar gewoon inbreien en inhaken noemen, twee nieuwe projecten...

Soms moet ik "iene-miene-mutte" doen om te beslissen welk project ik nu neem.... ;-)

Het inhaken wordt denk ik een tasje. Deze keer gehaakt met enkele draad en op haaknaald nr 3.  De vorige tas is met dubbele draad gehaakt en naald 4 en 4,5...
Wel weer 144 steken, maar de doorsnee is maar 18 cm geworden...
De patroontjes vis ik hier en daar van het wereld wijde je weet wel......

Het breisel is, jawel.... let op, iets wat ik na veel vijven en zessen maar eens geprobeerd heb... op een rondbreinaald! Ik moet zeggen dat ik er nog niet weg van ben om met zo'n draadje in je handen te zitten, maar het gemak van alleen maar recht breien is me dat geloof ik wel waard.

Het patroon komt van dezelfde (klik) site als waar ik mijn vorige tas gevonden had. Het moest een kussen worden met de afmetingen van 50 bij 50 cm.... Waarschijnlijk haal ik die breedte niet, want ik ben behoorlijk aan het stoeien geweest met het stekenaantal en dan ook nog eens uitkomen met je patroon... 
148 steken moest je opzetten.... 
Als ik dan het patroon volgde hield ik 4 steken over..., of ik kwam er weer wat te kort... ;-)
Het zal met de zijkanten te maken hebben  (heb ik zelf maar vastgesteld om er toch een reden voor te hebben dat het niet klopte), maar helaas heb ik daar geen kaas van gegeten. Dus heb ik het stekenaantal aangepast naar wat volgens mij goed uitkwam en dat was 144.
Ook de lengte klopt niet volgens het patroon, maar ach... dan breien we er gewoon een patroontje extra in.
Eigenlijk gaat het me er nu gewoon om dat ik handig wordt met die rondbreinaald!
En een draad links en een draad rechts? Noemden ze dat niet continentaal breien? Ik snap niet hoe het moet!  Ik heb het geprobeerd, maar kwam zelfs met m'n vingers in de knoop.
Dus doe ik maar gewoon wat ik handig vind... gewoon de draad 'meenemen' langs een andere vinger... ;-)
Oefening baart kunst zullen we maar zeggen.

Af!

Even mijn tas showen!
Nog nooit heb ik geloof ik een project van deze afmetingen (ongeveer 50 cm hoog en rond 30 cm) met alleen maar vasten (op naald 4) zo snel helemaal af gehad!
Daar ben ik dan een beetje trots op.
Vanmorgen in de tuin even een paar foto's gemaakt...

De kleuren komen nu veel mooier over dan wanneer je binnen fotografeert....

Het handvat was een best klusje, en achteraf had ik de hengsels wel wat langer gewild... M'n arm past er nu maar net door....

Maar het is een stevige tas geworden....
Zelfs gelijk alle draadjes weggewerkt....

Het waren er niet zo veel omdat ik de meeste 'meegehaakt' had. Maar het is altijd zo'n klusje wat ik heel graag uitstel... ;-)
De tas had het thema 'strand' en je ziet, de golven en dolfijnen ontbreken niet...

Mocht er iemand denken dat ik zelf zo creatief ben... dan moet ik diegene teleurstellen... Ik vond het patroon hier (klik).
Het stomste van mezelf vond ik nog dat ik toen de tas klaar was ik op de site zag: "Für die Niederländer können sie hier ....." en jawel.... Nederlandse vertaling.....
Ach ja... ik heb me er wel mee gered.... maar moest er wel om lachen.
Het was een leuk 'klusje' en ik ben bang dat er nog meer van dit soort projectjes volgen.....

Verder gaat het wel zo'n beetje... ik probeer weer omhoog te klauteren. En voor degenen die m'n reacties missen: sorry... heb heel weinig puf in bloggen...
Het was dat de tas af was, anders had ik blogland niet opgezocht.... Gemeen hè?
Niet naar anderen kijken maar wel verwachten dat mensen jouw blog zien/lezen/reageren....
Echt mensen, ik doe mijn best, maar het wil gewoon effe niet helemaal..... M'n lichaam laat me een beetje in de steek en mijn geest wil ook niet in de pas lopen.
Nooit geweten dat ouders verliezen (allebei in betrekkelijk korte tijd -vader in 2010 en moeder afgelopen december-) zo'n impact op je kon hebben.
Vooral deze tijd weer... vorig jaar kwam moeder bij ons in huis om een beetje op te knappen.... Alles komt weer terug. En dat moet ik een plekje zien te geven....

(in)breien en (in)haken

Ook al blogde ik niet, en was ik op blogland (bijna) helemaal niet actief, mijn handjes hebben niet stilgestaan....
Nog steeds in de ban van "in"breien/haken......

Dit is het uiteindelijk geworden!
En omdat de kleuren niet echt bij mijn interieur passen mag hij nu op de achterbank van de auto liggen.... Staat best gezellig!
De patroontjes heb ik hier en daar opgescharreld, en op de laatste foto zie je dat ik een patroontje van de grannydeken van Marjan heb 'geleend'.... Inspiratie genoeg was er, maar op een gegeven moment moet je er 'een eind aan breien'....

En omdat ik in de ban was van 'in'breien wilde ik het inhaken ook weer eens proberen... Van een paar restjes garen (geen katoen) begon ik te haken....

 Dochterlief vond het wel  'lol' zoals ze dat noemde, maar ik was er niet weg van.... Bij nader inzien en eens wat beter bestuderen van de patroontjes (uit de verte leek het nog wel aardig) vond ik het gewoon niks. Dus..... hup.... het werden weer twee bolletjes!

Maar het liet me niet los....
En omdat ik zowel lichamelijk als geestelijk weer een beetje terug gezakt ben naar rond het vriespunt en dus vrij veel aan mijn stoel vastgeklampt zit ben ik op zoek gegaan naar iets wat me wel aansprak.
 
Ooit zag ik deze tas voorbij komen en vond het direct een plaatje....
Na veel zoeken vond ik hem terug!

En zie... nu haakte ik met katoen en paste mijn techniek iets aan.....
Het ging zo leuk....

Gister was ik lichamelijk niets waard en heb heerlijk zitten haken.....

Ik ben nog nooit zo hard gegaan met een project....
De kleuren komen niet zo mooi over op de foto en ik heb ook iets andere gebruikt dan in het voorbeeld, maar het gaat zo leuk.....

Het enige nadeel vind ik van deze tas dat hij in spiraal gehaakt wordt en dat je de kleurovergang dan altijd zo goed ziet....
Dat had ik achteraf wel anders aan willen pakken. Maar nu ben ik al zo ver.... het moet maar!

Winkelen

Winkelen.... of tegenwoordig heet het shoppen...
Persoonlijk is het niet mijn favoriet.
Ik ga de stad in omdat ik kleding moet, maar dat ik nu denk: hippie hoi, ik ga winkelen, nee, sorry.
Hier zal ik wel weer een rare afwijking mee hebben, maar het kan me nu eenmaal niet bekoren.
Voor mezelf niet, maar voor een ander ook niet.
Hoewel......
Ik moet zeggen dat het me deze keer meeviel.
Zal ook wel liggen aan het feit dat we gewoon leuk geslaagd zijn.
Dochterlief, tja... puber.... vindt het wel leuk om met ma te gaan shoppen.
Achterliggende gedachte is waarschijnlijk de wetenschap dat het ma's favoriet niet is en dat ma dus al snel zegt: is goed.

foto van internet

Maar het valt niet mee om als 12-jarige maat 42 van schoenmaat te hebben en dan ook nog eens steunzolen te dragen....
Als je dan laarzen wilt hebben.... zucht..... Zelfs niet als je de portemonnee maar gewoon opentrekt. Ik bedoel dus: als prijs geen rol speelt....
Afgelopen week ben ik dus 'op jacht' geweest met dochterlief....
Het was een ware strooptocht en ik begon de moed al op te geven. Ik was het gewoon zat en aan een lekkere kop koffie mèt toe....
Nog even deze winkel mam!

Er lijkt altijd zo veel keus te zijn.... maar helaas...

En laten ze daar nu net keus uit 1 hebben! Het stond madammeke wel aan, dus met een zucht van verlichting (bij de kassa schrok ik in omgekeerde volgorde, gewoon omdat ik dacht dat de prijs niet goed aangeslagen was; zo goedkoop) gingen we de winkel uit.
Eerst een terrasje....
Oh nee mam, laten we nog even daar naar binnen gaan. Daar hebben ze zulke leuke kleren -zeggen de meiden-...
Moeders zucht inwendig nog maar eens en sjokt achter dochterlief aan....
Maar.... met een gevulde tas en diverse euro's lichter kwamen we een uur (!!!) later de winkel uit.

Moe maar voldaan nu toch echt op zoek naar een terrasje...

Hier waren we dus ECHT aan toe!
Rond etenstijd waren we thuis en moest er nog een snelle maaltijd in elkaar geflanst worden, maar ik kreeg goede hulp; dochter hielp heel goed!
Kijk, daar pep ik dan weer van op.
Hoe vinden jullie het om te winkelen?

Haken, breien en rommelen

Ik haakte...
Ik breide....
Ik poetste....
Ik rommelde...

Ja, werkelijk, jullie lezen het goed! Ik poetste!
Sinds ik last van mijn schouder heb staat poetsen werkelijk helemaal onderaan mijn prioriteiten-lijstje. Maar ja, uiteindelijk moet er toch wel eens wat gedaan worden!
Ik weet het, ik zeur er graag over, gewoon omdat het mijn ding NIET is....
En vorige week had ik zo'n dag dat ik gewoon zin had (ja, werkelijk zin.... ik wilde eerst in een hoekje gaan zitten om te wachten tot het over ging...) om de kamer eens een iets betere beurt te geven dan het 'flodder maar raak'... Dus: alle dingen gingen uit de vensterbank en de ramen kregen een sopje! Het ging allemaal best lekker.... ik had een goede dag! Die moet je uitbuiten!
Ik heb er zelfs het gezellige 'zussen-babbel-app-uurtje' voor laten schieten!
En toen kwam ik die afschuwelijk (in mijn ogen) lelijke bloempot weer tegen... Hij staat half achter het gordijn verschoven, gewoon omdat ik voor die plant geen geschiktere pot kon vinden in mijn toch wel aanzienlijke voorraad bloempotten.... Ik had hem al eens geprobeerd op te leuken met een haakwerkje, maar eigenlijk had ik niet genoeg garen....
En in eens had ik een idee!

Ik ging op zoek.....en vond een spuitbus bruine verf. Dat leek me beter dan dat koele wit. En omdat ik toch klassiek ingericht ben durfde ik dat wel te wagen.... Geen idee wat voor bruin er uit de bus zou komen.....

Dat mocht nu van mij wel in de keuken... Normaal is dat ten strengste verboden om in de keuken zulke dingen te doen. Maar ach ja.... die keuken is toch afgeschreven.....

En zo zag hij er even later uit!
Inmiddels staat hij nu weer in het raam, met plant, en is hij iets achter het gordijn vandaan geschoven.

En ik heb het gevoel dat mijn kamer toch iets huiselijker is geworden...

Ook haakte ik maar verder aan mijn tafelkleed....
En zie daar....

 In eens was het toch af!

En natuurlijk breide ik.... Het virus heeft me nog steeds te pakken!

Het ging zo leuk.....
Hier en daar zit een klein foutje, maar ach... wat geeft het?
En patroontjes genoeg te vinden.....
Randje per week geeft een heel leuk effect!

Gewoon even borduurpatroontjes breien.....
Inmiddels heb ik een 'bestemming' bedacht, maar daarover later meer!

Kun je digitaal een virus oplopen?

En dan in eens komen er allemaal breisels voorbij op blogland....
Er is een KAL gestart! Leuk! Echt heel mooi.
Even heb ik nog overwogen om ook een start te maken, maar ik zie het niet zitten dat ik dat vol houd. Ik heb nog zo veel dingen liggen die eindelijk eens een keer af moeten....
Ja, dat zeg ik mooi hè? Maar dan moet je natuurlijk niet stiekem toch met iets anders beginnen......
Weet je, het is zo raar.... je ziet iets moois, het blijft ergens 'hangen', in je gedachten wordt het steeds mooier en begint het bij jezelf te kriebelen....
Herkennen jullie dat?
En dan moet ik soms wel heel erg stevig in mijn schoenen staan om dan toch niet alsnog mee te gaan doen.......
Ik heb me deze week in alle ernst afgevraagd of er niet een of ander virus (brei-virus dan he) via blogberichten overgestuurd wordt of zo....
Want kijk eens......

Ik doe dan wel niet met de KAL mee, maar het kriebelde me wel een beetje. Het was al járen geleden dat ik ingebreid heb. Ja, vroeger hadden we het gewoon over inbreien en volgens mij (maar houd me ten goede, ik heb me er absoluut niet in verdiept) bestonden al die moeilijke begrippen als continentaal breien enzo nog niet eens. En Fair Ilse? Ik wist tot voor een paar jaar terug echt niet wat daar mee bedoeld werd hoor!
Ik heb een paar bollen garen opgesnord, gewone breinaalden (ik kan nu eenmaal absoluut niet met rondbreinaalden overweg,

(maar misschien moet ik het voorbeeld van Elizabeth volgen en gewoon doorzetten....) uit de voorraad geplukt en een leuk patroontje op internet gevonden en............... breien maar!
Het duurde even voor ik de draad te pakken had, maar ondanks dat het misschien wel 15 jaar geleden is dat ik inbreide ben ik niet helemaal ontevreden.
Ook niet helemaal tevreden natuurlijk, maar goed.... 

En dan altijd die vraag: wat wordt het?
Geen idee, werkelijk niet.
Ik heb gewoon een x-aantal steken opgezet en ben begonnen.
Nu was dat met het onderste patroon nog niet zo'n ramp. Echter, de ster dacht ik ongeveer (eigenlijk dacht ik dat ik het goed had gedaan hoor) uitgerekend had dat de punt in het midden kwam, maar helaas.... het had net 3 steken opgeschoven moeten worden. Nou ja, omdat het toch niks wordt is dat helemaal niet erg, toch?

Maar het is er maar gewoon weer tussen gekomen hè, dat breien.
Want eigenlijk was ik begonnen met een kleed over de keukentafel. Lekker grof garen van de Zeeman (royal)

en dan omdat ik het patroon van de Unicat-omslagdoek zo leuk vond dat patroon nog maar eens. Het schoot al best een stukje op, maar ja.... dan moet er niet in eens een brei-virus overwaaien....
Waarom nog een kleed op de keukentafel zullen jullie zeggen, als je toch straks gaat verbouwen? Nou weet je.... ik wilde gewoon dat patroon haken en een snel klaar project hebben. En dat grove vind ik toch niet zo geschikt voor in m'n kamer. Bovendien is de keukentafel 2 meter lang en ligt er een klein vierkant kleedje op, ook ooit een probeersel. Nou ja, gewoon, weet ik veel, ik wilde dat gewoon daar overheen hebben.

En omdat het zo snel gaat is het waarschijnlijk ook nog wel een keer klaar, denken jullie niet?
Dan mag je toch ook wel besmet worden met een brei-virus.....
Kijk he en zo verklaar ik dan altijd maar weer waarom ik dan weer met wat 'nieuws' ben begonnen....