Rolstoel-kleed

Even een snel berichtje van deze kant....

Donderdag zijn we bij mama geweest... Het kleedje was op tijd af!!

Precies 2 bollen Stylecraft gebruikt! Geen draad meer over om er een mooi randje omheen te haken... Maar het werd vreugdevol ontvangen!

Ze was er blij mee!!
Hier nog even het geheel. Excuus voor de kwaliteit foto... Afmetingen zijn: 68 cm breed en 50 cm lang!!

Hebben jullie er ook wel eens last van dat je niet goed meer weet welke datum het is?

Ik heb er vooral in de vakantie 'last' van!

Dus ik kon goed begrijpen toen mama 'klaagde' dat ze niet wist welke datum ze leefde!

De oplossing vond ik bij de Action!

Maar omdat ik bang was dat er op een bepaalde datum verwarring kon ontstaan als je op de bovenkant zou kijken, heb ik er maar snel even een kleedje overheen gehaakt!!

Ook hier was ze blij mee!!

Alleen vindt ze dat de revalidatie niet snel genoeg gaat... Tja, ze is er ook al 1 week!! Dan mag je toch verwachten dat je al bijna naar huis kunt?

Toen  ik dat zei lachte ze als de bekende boerin.....

Zout

Al jaren terug is mij verteld dat veel zout in het eten doen niet echt heel goed is. Nou, oke, daar kan ik mee leven. Ik heb nooit onderzocht of dit echt zo is, maar ik kan me er wel iets bij voorstellen.
En omdat wij redelijk dicht bij onze oosterburen wonen trekken we nog wel eens de grens over om 'einkaufen te machen'...

Bij onze 'vaste' boodschappen zit dan ook eens in de zoveel tijd een pakje zout. Het moet, alweer volgens overlevering hier in de regio, een goed soort zijn.....

Een tijd terug hadden we dan ook de 'discussie' hoe lang we dan met een pond zout

deden.... Nou, dat was wel na te gaan. Gewoon de datum

er op schrijven wanneer je het pakje aanbreekt.... Doen jullie ook zo lang met een pakje zout? Acht maanden, ik vind het best een hele tijd!!

En dat terwijl wij toch zeker 4 dagen per week 'Hollandse pot' eten....

Gewoon koken volgens 'oma' zeggen we hier dan... Groente, deze keer wortels met een snufje zout, likje boter (tegen het overkoken) en een blokje groentebouillon.... Heerlijk!!

En natuurlijk niet te versmaden: verse worst!! (mèt mosterd) 

Koud

Ik weet het, ik spring vaak van de hak op de tak, van het een naar het ander, maar vandaag wil ik jullie even wat anders laten zien.

Volgens mij heb ik jullie wel eens verteld dat mijn moeder (sorry dat ik telkens weer over haar begin, maar zij is een heel belangrijk persoon in mijn leven die gewoon de laatste jaren extra aandacht nodig heeft) het altijd koud heeft. Verleden jaar had ik daarom een kleed voor haar gemaakt (zie dit (klik) bericht). Maar omdat ze nu nog veel in de rolstoel zit en ze het nòg altijd koud heeft ben ik met een nieuw projectje gestart. Ze klaagt dat ze zulke koude knieën heeft. Je moet je voorstellen dat ze daar zit met -voor de zusters- makkelijk aan te trekken kleding, dus shirt, vest en rok met een paar kniekousen want een panty is gewoon geen doen nog over die wond. 

Nou en als je dan veel zit krijg je vanzelf koude knieën! Daar kan ik me best iets bij voorstellen! Beenwarmers zijn dan geen optie omdat ze ook nog eens telkens moet oefenen... Bovendien heeft ze wel weer 'een jasje uitgedaan'. En ze hàd al maatje 36/38!! Vaak zeiden we tegen elkaar: we moesten elkaar maar samenvoegen en dan delen. Waren we allebei wat meer tevreden!! Helaas zijn zulke dingen niet mogelijk.

Maar ik wil het voor haar wel zo aangenaam mogelijk maken. Dus..... denk denk denk... wat kan ik doen? Ik ben eens gaan zitten en bedacht dat wanneer je een kleedje over je benen kan leggen, dat net over je knie valt het best wel aangenaam kan zijn. Het moet niet te groot zijn, want het moet niet over de grond slepen... Oké, het idee was snel geboren!

Nu ben ik van plan om een kleedje te maken van ongeveer 70 cm breed, dat valt mooi over je benen heen en dan plusminus 50 cm lang. Dat klinkt krom hè, maar meet het maar eens na met de centimeter als je in de stoel of op de bank zit!

Even in mijn voorraad wolletjes gedoken, want de kleur moet natuurlijk niet te besmettelijk zijn, makkelijk uit te wassen en licht van gewicht!

Nou, acryl dus, van Stylecraft! Ik had nog 2 bollen zwart liggen...

Haaknaald 4,5, makkelijke steek en zie daar!! 

Ik ben al bij de 20 cm!!

Vandaag er nog even flink tegenaan en dan hoop ik dat ik het donderdag weer mee kan nemen richting moeder!!

Misschien is het wel een idee voor rolstoelgebruikers die het altijd koud hebben?! Een simpel klusje en ik hoop dat moeders er blij mee zal zijn!! Want ik zie haar voorlopig nog niet thuis.... Ze is zo zwak en heeft best veel te lijden gehad.... Ook psychisch is het nog niet echt heel fijn... Ze wil zo graag naar haar eigen huisje... Kan ik heel goed begrijpen, maar het kan gewoon -nog- niet....

Zo zie je maar weer... als je zelf klein/kind bent vertrouw je op je moeder dat zij voor je zorgt, maar wanneer je zelf ouder wordt en je mag je ouder(s) nog hebben, dan vertrouwen ze toch wel een heel klein beetje op het kind dat dan voor haar/hem zorgt. Maar ik doe het met alle liefde die in me is!!

Hier nog even een plaatje van onze dochter...

Ze was gister aan de beurt om de tafel af te ruimen en de vaatwasser in te pakken... Zo te zien moest ze er even over nadenken.....

Filet sjaal

Zo... dit weekend weer een projectje afgerond!

Vorige week blogde ik al dat ik het weer had opgepakt... En toen ik eenmaal weer bezig was vond ik het toch wel een heel leuk karweitje....

Het was eigenlijk mijn 'buiten-in-de-zon-tuinstoel-project'..... Maar aangezien daar de laatste tijd niet echt veel van kwam, òf het was geen buitenzit-weer, òf ik had geen tijd/zin enz.... , dus bleef dit ding maar liggen... Terwijl toen het een poosje terug op de diverse blogs voorbijkwam ik het toch zo'n leuk ding vond....

  

Maar goed, het is nu af. Ik vind het bijna jammer dat het klaar is....

Schoonmoeder was hier en toen ik het liet zien dacht ze dat ik een tafelloper had gemaakt! Op mijn antwoord dat het een sjaaltje (zomersjaaltje) was reageerde ze niet. Dat betekent altijd dat ze het niet mooi vindt. Toen ik zei: Ik merk wel dat u het niet mooi vindt antwoordde ze: nee, dit vind ik dus echt niet mooi. Van zoiets maak je geen sjaal!

Nou, ik vraag me af (ik heb veiligheidshalve maar niet verder gediscussieerd) waar maak je geen sjaal van? Van dit garen? Of van dit patroon? Nou ja, als je bijna 87 jaar bent mag je 'de jeugd' af en toe niet snappen. En de jeugd mag af en toe de oude garde niet snappen, toch?

Ik vind het zelf een leuk ding geworden, alleen vraag ik me af waar ik 'm bij ga dragen....

Het is gehaakt van Muskat op haaknaald 4,5 en eigenlijk

is het best een zwaar geheel geworden.... Nou ja, het zal vast wel een keer van pas komen....

Het garen is heerlijk om mee te werken.. Super, ik ga het vast nog een keer ergens voor gebruiken!!

Het randje heb ik ook simpel gehouden, eigenlijk gewoon volgens de beschrijving van het boek Haken en Kleur... vaste-3 lossen-vaste... Heel fijn om te doen en het staat ook nog eens leuk!!

De kleur vind ik ook heel mooi! Het is niet een kleur die ik snel gebruik, maar ik denk dat het bij veel gecombineerd kan worden!!

Inmiddels ben ik ook dit weekend met een nieuw project begonnen.... Ja, ik weet het, ik zou eerst veel andere projectjes afronden, maar helaas.... de verleiding was te groot! Het wordt een baby-dekentje...

Ik kan het zo in mijn tas stoppen en meenemen als ik naar mama ga. Want om daar nu de hele tijd niks te doen als je bij elkaar bent is niet iets wat bij mij past..... Het wordt voor het 1e achterkleinkind van mijn ma!

Het patroon is een eigen bedenksel, dus ik kan niet zeggen waar ik het vandaan heb. Wel weet ik dat het heerlijk weghaakt.. Ik gebruik Creatieve Cotton aran van Rico en haaknaald 5, dus schiet het ook nog wel een keer op!

Maar nu moet ik toch echt wat anders gaan doen dan haken en bloggen.....
Veel zin heb ik niet, maar wat moet, dat moet!

Ontspanning zoeken

Nu het allemaal zo'n beetje 'geregeld' lijkt te zijn rond de revalidatie van mijn moeder probeer ik weer wat ontspanning te zoeken in het handwerken.
Echt waar, nadat ik het tasje voor de bruiloft en de schouderwarmer had afgemaakt heb ik geen draad meer in mijn handen gehad! Ik had er geen tijd voor, maar ook geen zin in.
Als ik al even tijd had om te zitten, dan probeerde ik de krant nog even te lezen, maar meestal was mijn geest daar te onrustig voor....
Wel heb ik nog een keer midden in de nacht een uurtje zitten breien.... Hier in huis verklaarden ze me voor helemaal 'mesjokke', maar echt waar, na dat uurtje ben ik in een heerlijke droomloze slaap gevallen!! Alleen breekt dat de volgende dat wel op, en moest ik dus wel iets langer 's middags rusten! Maar goed, op dat moment had ik er vrede mee en vond ik het goed, dus is het dan ook goed, toch?

Ik zal jullie eerst nog eens even mijn vorderingen laten zien van de breideken. (De haakdeken -CAL- loopt hopeloos achter, daar moet ik 'de geest' weer een keer inblazen zodat ik ook daar weer een beetje mee 'in de pas' loop)

Het wordt al een hele lap hè?

Ik heb de centimeter er eens op gelegd, maar zit toch al op zo'n kleine 60 cm! Echt een warm breiwerkje op mijn schoot.....

Nog even een paar close-upjes....

Tja in week 19 stond er een pauwsteek om te breien.... Ik heb 'm drie keer geprobeerd, maar het werd gewoon broddelwerk! Dus dacht ik: die pauw kan opwaaien met z'n mooie veren (en z'n akelige gekrijs), ik doe de pauwsteek-a-la-Marian.... Deze vond ik in mijn lapjesdeken erg leuk om te doen, dus moest deze er in mijn deken ook aan geloven.... Nou, met een beetje fantasie kun je 'm ook wel pauwsteek noemen, vinden jullie niet?
Nou, vooruit dan, nog één keer:

Mochten jullie denken dat ik alleen maar brei, dan zal ik je bij deze van die illusie ontslaan, want..... ik was 'eens... een tijd geleden'....... begonnen aan het sjaaltje dat toen zo vaak voorbij kwam op blogland dat ik er een beetje verliefd op was geworden.....

Gister heb ik er een heel stuk aan gehaakt, en ik moet zeggen dat ik nu zo iets heb van: eerst dit af voor je weer iets anders 'op poten' gaat zetten!

(Her)kennen jullie 'm nog?

Het is een heerlijk filethaakwerkje wat je eigenlijk bijna blind kunt haken!

Ik denk dat ik nu zo'n beetje op de helft ben. Maar als ik in het tempo van gisteravond doorhaak is ie in no time af! (reken daar maar niet op hoor!!)

Wat ik nog meer 'onderhanden' heb?

Nou, wat dachten jullie van deze tas? Alleen is ie nu in 'ruststand', want ik moet nog een bolletje garen bijhalen.... Wilde eigenlijk eindigen met de donkere kleur en nu heb ik daar niet genoeg van....

Dus dat word nog een keer aanlanden bij de wolwinkel.... Gevaarlijk!!!!! Of ik moet mijn dochter sturen, met het wikkeltje in haar hand komt dat helemaal goed en weet ik zeker dat er niet misschien nog een andere aankoop wordt gedaan..... Mmmmmm... toch maar eens in overweging nemen....

Nou ja, al met al nog een aardig blogje geworden!

Ik heb het gevoel -heeeeeeeel ver weg-  dat ik weer een klein beetje grip op mijn -eigen-  leven krijg.

Mama gaat vandaag naar haar revalidatie-adres (mijn zus zal haar daarheen brengen), daarna zullen we een soort bezoekrooster opstellen en dan hoop ik dat het allemaal langzaam maar zeker de goede kant op mag gaan. En dat ik het een plekje kan geven in mijn hoofd. Want ik geloof dat ik daar nog de meeste moeite mee heb!

Hè, nu ben ik begonnen met mama en ook nog weer geëindigd... Dat was nu eigenlijk mijn bedoeling niet, maar ja, het is niet anders!

Tot later!

Schuldig....

Ik voel me schuldig!

Gister was onze zoon jarig.

En door alle commotie rondom mijn moeder had ik geen puf er een feestelijk iets van te maken!

Hij begreep dit wel, maar zei 's avonds toen hij naar bed ging:

"dit was de saaiste verjaardag ooit". (15 jaar geworden)

Dat sneed door mijn moederhart!

Ik voel me schuldig omdat ik niet mijn zorgen voor een dag in de diepvries kon zetten om voor hem toch een gezellige avond te creëren!

Vanmorgen toen ik de rest

(best nog heel veel omdat er helemaal geen visite was gekomen, buiten mijn schoonmoeder om dan natuurlijk) in de diepvries zette moest ik er gewoon even om huilen.

Zo sneu voor mijn jongen!

Maar ik hoop dat hij het nog voor vrienden zal houden en dan, heb ik hem beloofd, zal ik mijn beste beentje voor zetten!

Ik hoop dat hij me gelooft!

Verwaarloosd....

Ik heb jullie verwaarloosd, ik weet het.
Ik heb geen berichtjes meer gelezen geloof ik sinds woensdag of donderdag....
Misschien hier en daar een hap en een snap, maar echt, ik had er geen tijd voor en geen zin in, ik geef het eerlijk toe.
En nog heb ik niet veel puf om te bloggen, maar ik wilde even iets van mezelf laten horen!

Woensdag is mijn moeder dus geopereerd aan haar heup. De operatie noemen ze geslaagd, maar ze heeft nog veel pijn. Heeft de eerste dagen dan ook (vanwege haar COPD) aan het zuurstof gelegen. Nu zit ze in de 'vernevel-fase'. Gelukkig helpt dat wel.
Het lopen gaat nog zeer moeizaam. Zaterdag mocht ze proberen om met stokken ipv looprek te lopen, maar dit was geen succes. Dus hobbelt ze nog achter het rekje. Maar het is een doorzetter volgens de verpleging.
De wond geneest wonder boven wonder wel heel erg goed! Dat is dan weer een pluspuntje!

Aanstaande donderdag is de bedoeling dat ze overgeplaatst gaat worden naar haar revalidatie-adres. Dit is nog een heel gezeur geweest, maar het lijkt nu voor elkaar te zijn. Toen het ziekenhuis contact opnam met het verpleeghuis waar ze naar toe gaat was daar in eens nergens op gerekend! Na zeeeeer veeeeel telefoontjes en gesmeek en geregel is het dan nu uiteindelijk toch voor elkaar. Maar eigenlijk geloof ik het niet eerder dan dat ze daar zit!

Verder hebben we donderdag de bruiloft gehad. Beetje dubbel gevoel gaf dat. Feestvieren terwijl je moeder ziek ligt te zijn.... Maar de bruiloft had ook een dubbele lading.... Het paar had vorig jaar al willen trouwen, maar vlak voor de bruiloft werd de bruidegom ernstig ziek (leukomie). Hij heeft kuren gehad enz. enz. en ze zeggen dat het nu weg is, maar hij zit nog in de 'opbouw-fase'. Maar omdat ze alles al klaar hadden, het huis ingericht enz. enz. wilden ze nu het wat beter lijkt te gaan toch graag trouwen. Dus dat was ook al een dag met een randje.....

En nu probeer ik de mooie dingen uit de natuur maar op te zoeken om toch een paar plusjes te kunnen ontdekken... Kijk mijn hortensia eens mooi bloeien?

Ook blijk ik nog witte lelies in mijn tuin verborgen te hebben....

Wat is het toch mooi als we er oog voor mogen hebben!

Nou mensen, dat was weer even een berichtje van mij!

Iedereen trouwens heel erg bedankt voor alle lieve reacties!! Dat vind ik altijd zo super!!

Op momenten dat je depri bent helpen ze je er soms gewoon even door heen. Gewoon dat gevoel van: we denken aan je!! Ik zou jullie allemaal wel willen knuffelen daarvoor!

Oh, ja, hier nog even een foto van dochter d'r haar afgelopen donderdag.

Ze heeft het tot zaterdag vol kunnen houden om het in te houden!!! Vraag me niet hoeveel haarlak daar overheen gespoten is.....

Even bijpraten...

Voor mijn gevoel heb ik al lang niet meer geblogd....
In werkelijkheid valt het allemaal reuze mee.....

Ik heb jullie al eindeloos 'doorgezaagd' over mijn schouderwarmer die eerst voor 4 personen was en daarna maar niet echt opschoot.... Gelukkig is het klusje nu op een oor na (2 knopen) geklaard!

Jullie zie wel dat ie nog niet helemaal af is.... Er hangen hier en daar nog een paar draadjes die weggewerkt moeten worden en er moeten nog even knopen op..... Ik mag er wel mee opschieten als ik dat ding donderdag wil dragen.... Maar op de een of andere manier is het mijn ding niet echt meer.... Heb er geen klik mee.... Maar een ander alternatief is er ook niet, dus hup, die knopen even aannaaien en de draadjes wegwerken..... 

Verder heb ik voor onze dochter haar outfit nog even gecompleteerd....

Dat was zo leuk om te doen!! Ze heeft een donkerblauw rokje met een groen jasje en shirtje met een vleugje wit.... Hoe ik aan het patroontje ben gekomen weet ik niet, maar mijn beschrijving komt van "Evelyn Holland". Het is dus geen eigen creatie, maar nagemaakt....

Verder hebben we vrijdag heel gezellig gegeten.... in een landelijk spulletje.....

Hier had ik uitzicht op.... Ik heb me verwonderd over de grootte van het geheel.... En dan allemaal kruissteekjes hè? Ik vind het een kunstwerk!!

Dit stond ook in de buurt van onze tafel..... Die bedstee nodigde best wel uit om er even in te gaan liggen......

En buiten was het ook al zo mooi...... Als het mooi weer is lijkt het me heerlijk om hier eens gezellig te gaan zitten.....

Nou mensen, ik heb jullie weer bijgekletst. Nu moet er toch nog iets anders worden gedaan dan achter de computer te zitten!!! 
Morgen wordt heel spannend! En dan -wat een tegenstelling hè- donderdag een hele dag bruiloft.....
Zucht.... Kalm blijven Marian!! Proberen het allemaal over te geven!! Maar het is en blijft moeilijk.
Wij willen zo graag zelf alles in onze handen hebben, terwijl we kunnen weten dat het veel beter is om alles over te geven in de handen van die Ene die alles weet! Hij weet gewoon wat het beste voor ons is. En gister hebben mama en ik daar nog een heel fijn gesprek over gehad!!

Groetjes!

Kijk eens wat leuk en mooi....

Af en toe mag ik van mezelf iets leuks kopen voor mijn creatieve hobby..... Dat mag ik vooral van mezelf als ik een 'opkikker' nodig heb! En omdat ik momenteel best wel een opkikker kan gebruiken heb ik mezelf dit leuke blad gegeven

Ik zag zelfs dat de CAL er in stond!!
En verder vond ik die jasbeschermer wel erg gaaf!! Nu heeft dat aan mijn fiets niet veel zin omdat mijn jasbeschermers beschermt worden door onooglijke maar onmisbare fietstassen! Misschien moet ik die dan maar eens pimpen...



Verder wil ik jullie even laten meegenieten van de bos bloemen die ik kreeg voor onze trouwdag afgelopen zondag

Echt alle knoppen zijn uitgekomen!! En lekker ruiken!! Heerlijk!! En vanavond gaan we deze dag nog even vieren door lekker ergens buiten de deur te gaan eten!! Dus hoef ik mijn hoofd niet te breken over wat er vanavond weer op tafel moet komen!! Jippie!!



Nog even over mijn moeder....
Ze wordt dus aanstaande woensdag geopereerd en zou daarna bij mij komen om te gaan revalideren. Het verhaal wordt weer anders.... Gezien de algehele toestand van mijn moeder (reuma, COPD, en misschien het begin van dementie -wat misschien nog mee mag vallen als ze minder medicatie krijgt, want daar kan het ook nog mee te maken hebben heb ik me laten vertellen-) en haar immobiliteit is het niet wenselijk dat ze in een thuissituatie gaat revalideren. Nu wilde de arts haar in een verpleeghuis plaatsen (voor tijdelijk), maar dan wel 200 KM bij mij vandaan!!!!! Zucht!!!!
Werk aan de winkel!!! De telefoon is hier de hele dag in gebruik momenteel......
Maar........ we hebben nu een plekje gevonden wat voor de hele familie redelijk centraal ligt! Dus niet bij mij om de hoek, maar wel te behappen. En dan nu maar hopen dat het allemaal mee mag vallen.
Het is/wordt dus een hele spannende tijd en misschien heb ik dus weinig tijd voor jullie, of maak ik juist veel tijd voor jullie als ik mijn frustraties en zorgen wil delen... Ik kan er nu nog niets van zeggen, maar ik weet wel dat ik erg gestrest ben...... Ook is er wel een soort opluchting omdat het nu wel geregeld is!!

Mijn brei-deken

Allereerst lieve mensen heel erg bedankt voor alle fijne reacties van gister!!!

Dat doet me altijd zo'n goed!! Ik ben er gewoon een beetje van opgepept. Ik zal alle raadgevingen eens in overweging nemen en er uit pikken wat ik denk dat bij mij (en mijn moeder) past!

Nogmaals dank lieve mensen! Ik was er echt een beetje ontroerd van... zulke lieve reacties!! Waar heb ik dat toch aan verdiend?

Vandaag gaat het wel weer wat beter wat betreft de zin en geen zin hebben in de dingen.....

Een poosje terug liet ik jullie mijn deken zien die ik 'meebrei' met de FB groep van Aletta's Knitting.

Vandaag wil ik jullie even mijn laatste update laten zien. Ik ben al bij week 16 terwijl de groep bij week 20 is..... Maar ik brei 'm in mijn eigen tempo.

Dit is tie in zijn geheel....

De 'zeemansbobbel' (rose) kostte me nog wel even zweten maar toen ik 'm door had vond ik 'm super!! Ga ik denk ik ook nog wel in mijn eigen lapjesdeken verwerken... Dus dames die nog meebreien met mijn lapjes!! Dan weten jullie dat vast!!!

Over de kleurkeuze, die ik eerst niet zo denderend vond, ben ik nu eigenlijk best tevreden.

Hier nog even een foto van dichtbij.....

En hier ben ik nu. Deze steek heb ik zelf ook in mijn lapjesdeken! Ik moet zeggen dat hij van dit garen (stylecraft) fijner breit als van het garen dat ik voor mijn lapjes gebruik... (action).

Nou, dat was het weer voor vandaag!

Tot een volgende keer!!

Effe zeuren....

Soms heb je van die dagen dat er niets zinnigs uit je handen komt.....
Eerst al eens treuzelen met douchen en aankleden.... 
Nog maar eens een kopje koffie.....
Je sleept je naar de winkel, want je ziet dat je koelkast akelig leeg is.....
Als je terugkomt laat je de boodschappen eerst een uur 'opwarmen' op de keukenmat....
Je neemt nog maar eens een kopje koffie.....
Je zucht eens diep en gaat dan toch die boodschappen maar opruimen.....
Je hebt dan al zó veel gedaan....
Effe zitten.....
Je prutst wat aan je handwerk dat er nog ligt van de vorige avond...
Geen bevrediging!
Je kijkt of er nog een wasje in de machine moet, zucht eens diep omdat er ALTIJD wel wat te wassen is... Foetert wat omdat je weet dat er boven ook nog iets ligt wat ook eigenlijk gelijk meegewassen moet worden... Je sleept je de trap op, vindt vervolgens nog niet-opgemaakte bedden..... Foetert er nog eens lekker op los terwijl je ze even recht trekt.... gaat met een arm vol vuile was, schoenen, sportkleding, loombandjes, lege tandpastatube, papieren (hoe komen ze daar eigenlijk?) naar beneden en foetert nog even lekker door!
Kortom: het wil gewoon niet!!

Oh, ja, wat eten we vandaag? 
Heb ik nog wat in huis? Want ja, in de winkel was je natuurlijk niet zo slim om daar al aan te denken... O, er zit nog een rollade in de vriezer.... Er liggen nog een paar verdwaalde aardappels (van hoeveel weken terug ook al weer?) in de kelder.... Je oog valt op een pot met groente... Nou, ook weer geregeld.

Nou, dan moet je toch nodig nog weer eens een leutje nemen!!
Hè, hè, wat ben ik al druk geweest!!! Nu mag ik toch wel even pauze!

Het handwerkje waar je vanmorgen al aan had zitten prutsen staat je in eens tegen....
Je gaat wat op internet surfen....
En dan kom je iets tegen wat je toch echt EERST moet proberen!!

Je bestudeert de beschrijving eens....

Moet te doen zijn.....

Heb ik nog iets waar ik het mee kan proberen?

Foto's maken lukt natuurlijk ook niet... De zon schijnt natuurlijk net als je foto's wilt nemen....

2e poging....

Deze kleuren lijken er beter op!!

Het is de Ezra van de Wibra!

En zo sleep ik me de dag wel door.....

Heb het inmiddels weer aan de kant gegooid, want nu weet ik hoe het moet!! Einde uitdaging??!!

Bah, ik heb gewoon een hekel aan mezelf vandaag!

Herkennen jullie je in dit verhaal? Of ben ik de enige abnormale ziel die hier mee rondloopt?

Ik kan me er maar niet toe zetten om iets NUTTIGS te gaan doen! En dat terwijl mijn huis schreeuwt om SOP !!! STOFZUIGER !!!! STOFDOEK !!!! SCHONE BEDDEN !!!!

En wat doe ik?

IK DOE HELEMAAL NIETS!!!!!!!!

Wat een vervelend mens ben ik toch!!

Maar diep in mijn hart kan ik het wel verklaren: de dag komt dichterbij dat mijn moeder geopereerd gaat worden... ze krijgt dus echt een nieuwe heup!! En daarna wil ze graag bij mij revalideren..... Heel fijn en heel lief allemaal, maar hoe moet ik het volhouden? En dàt wil ik nu juist voor mama verborgen houden!!